Pokaż wiadomości

Ta sekcja pozwala Ci zobaczyć wszystkie wiadomości wysłane przez tego użytkownika. Zwróć uwagę, że możesz widzieć tylko wiadomości wysłane w działach do których masz aktualnie dostęp.


Pokaż wątki - Don Fernando d'Este y Córdoba

Strony: [1]
1
Cytuj

Il Decreto del Duca di  Modena e Reggio

Nel primo anno del regno di Fernando Álvarez I d'Este y Córdoba, Duca di  Modena e Reggio,
agosto nona anno due mila quindici E 'stato dato in Palazzo Ducale di Modena.

§ 1.
Nadaje się Bractwu Kapłańskiemu Świętego Pawła Apostoła w wieczysty zarząd Villę Sorra w Castelfranco Emilia w Księstwie Modeny.

§ 2.
Dekret wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

 

/-/ Don Fernando Alvarez I de Córdoba
Duca di  Modena e Reggio.

2
Cytuj

Oświadczenie Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej

Sekretariat Stanu Stolicy Apostolskiej oświadcza ,że Państwo Kościelne Rotria odstępuję od Konwencji ws. zgody na podział ziem niczyich między państwa Kontynentu Wschodniego, podpisanej 1 kwietnia 2015 roku podczas Kongresu w Kaharonei, oraz Konwencji  ws. organizacji kolejnego spotkania państw Kontynentu Wschodniego.

Jednocześnie Państwo Kościelne Rotria rezygnuje z powierzonych mu ziem Tyrencji i Luminatu nie uznając tym samym podziału proponowanego w Konwencji ws. zgody na podział ziem niczyich między państwa Kontynentu Wschodniego.

Stolica Apostolska, dążąc do pokoju oraz stabilności Kontynentu Wschodniego potępia imperialną politykę Królestwa Hasselandu i prosi o zaniechanie działań wojennych, które mogłyby zburzyć ład i porządek panujący na Orientyce.


/-/Don Fernando Álvarez książę d'Este y Córdoba
Wicekanclerz Kurii Rotrysjkiej,
Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskije.

3
Kancelaria Wicekanclerza / Skład Kurii Rotryjskiej
« dnia: Czwartek, 16 Kwi 2015, 16:33:49 »


SKŁAD KURII ROTRYJSKIEJ


Wicekanclerz
Jego Książęca Mość, Don Fernando d'Este y Córdoba


Prowicekanclerz
vacat


Sekretarz Stanu
Jego Książęca Mość, Don Fernando d'Este y Córdoba


Mecenas Patriarszy
Jego Ekscelencja, arcybiskup Leonardo Mario della Popoly


Prefekt Sprawiedliwości
Jego Eminencja, kardynał Giovanni Battista Aldobrandini


Gonfaloniere Wojsk Patriarszych
Monsignore, Kapelan Jego Świątobliwości Giuseppe Bertelli


Stolica Apostolska, podczas pontyfikatu Ojca Świętego Aleksandra IV

4
Kancelaria Wicekanclerza / IV Posiedzenie Kurii Rotryjskiej
« dnia: Niedziela, 12 Kwi 2015, 19:59:15 »


IV Posiedzenie Kurii Rotryjskiej




Cytuj
Czcigodni Prefekci,

Serdecznie witam Was na czwartym posiedzeniu Kurii Rotryjskiej, mającym miejsce w trzecim miesiącu pontyfikatu Ojca Świętego Aleksandra IV. Podczas tego posiedzenia zajmiemy się bieżącymi sprawami Państwa Kościelnego, które w dużej mierze decydować będą o przyszłej kondycji Naszej Ojczyzny i Kościoła Świętego. W pierwszej kolejności pragnę poinformować, że Państwo Kościelne Rotria weszło w posiadanie ziem dawnej Tyrencji i Luminantu. Mapę uwzględniającą obecny obszar terytorialny Rotrii załączam poniżej. Jak widać Państwo Kościelne Rotria zyskało dość obszerne terytorium, a w naszej gestii leży rozsądzenie przyszłości tych ziem. Należy zadecydować jak wyglądać powinien podział administracyjny i jaką rolę będą odgrywały powyższe ziemie w najbliższej przyszłości. Liczę na Wasze rady i pomysły.

Chciałbym również podkreślić, że planowane przemiany epokowe w Stolicy Apostolskiej zbliżą ją do Imperium Skarlandu. Owe zmiany przyczynią się do powstania III Państwa Kościelnego, którego istnienie zakończy wyniszczające konflikty oraz potwierdzi boskie prawa Ojca Świętego do sprawowania władcy nad Stolicą Apostolską i Państwem Kościelnym. By móc zrealizować powyższe założenia należy zwołać Sobór Powszechny, który stanie się gwarantem istnienia III państwa Kościelnego. Naszym zadaniem jest opracowanie planu obrad Soboru Świętego. Na soborze musimy ustalić nowe symbole odrodzonej Stolicy Apostolskiej, jej klimat epokowy, kluczowe kwestie naprawy Kościoła Świętego i jego ponowne scalenie. Jestem wielkim zwolennikiem zaproszenia przedstawicieli Kościoła Agurskiego oraz Jego Królewskiej Mości Piotra Konstantyna na obrady Soboru Powszechnego w Państwie Kościelnym Rotria. Słowem podsumowania wspomnę, że należy wyznaczyć miejsce w którym duchowieństwo, możni i zwykli obywatele będą decydować o przyszłości  Świętego Kościoła Powszechnego. Osobiście proponuję Florencję, która w historii zapisała się jako miejsce doniosłego Soboru Florenckiego. Głęboko wierzę, że prawowierni Monarchowie Chrześcijańscy w całej swej mocy wspomogą naszą sprawę i przyczynią do odbudowy Świętej Matki Kościoła.

Z wyrazami szacunku i estymy,


/-/ Fernando Álvarez d'Este y Córdoba


Załącznik I, podział ziemi niczyich;


5
Palazzo Ducale di Modena / Palazzo Ducale di Modena
« dnia: Środa, 01 Kwi 2015, 21:32:42 »

PALAZZO DUCALE DI MODENA


Witaj przybyszu w Pałacu Książęcym w Modenie/Palazzo Ducale di Modena!

Ta wspaniała barokowa rezydencja łącząca w sobie elegancję baroku francuskiego i przepych baroku włoskiego jest siedzibą książąt Modeny oraz centrum administracji księstwa. Palazzo Ducale di Modena jest jedną z pereł baroku znajdujących się na ziemiach Państwa Kościelnego. Historia przed internetowa niewiele wspomina o wcześniejszych losach rezydencji. Wiemy jedynie, że na miejscu obecnego kompleksu znajdował się niewielki pałacyk hrabiego Modeny. Z źródeł historycznych wynika, że obecny Palazzo Ducale powstał w drugiej połowie XVI i był rezydencją rotryjskich książąt-kardynałów. Zespół pałacowy został zaprojektowany przez Bartolomeo Vigarani, który z wielkim rozmachem rozpoczął przebudowę starej renesansowej rezydencji. Bogato zdobione wnętrza pałacu zachwycają  odwiedzających. Wnętrza pokryte toskańskim marmurem, bogate złocenia oraz meble i tkaniny sprowadzone z najdalszych zakątków Imperium Skarlandzkiego.


Obecnie Pałac Książęcy w Modenie jest siedzibą skarlandzkiego rodu grandowskiego de Córdoba. Głowa rodu Córdoba, Fernando Alvarez dostał Modenę w lenno od patriarchy Aleksandra IV. Po objęciu władzy w księstwie rodzina Córdoba przyjęła włoski trzon nazwiska D’Este zakładając nowy ród skarlandzko-rotryjski D’Este y Córdoba.


HISTORIA RODU D'ESTE y CORDOBA.

Córdobowie wywodzą się z młodej linii szlachty Imperium Skarlandu pochodzącej z Toledo. Aktywnie udzielając się życiu politycznym Skarlandu szybko zaskarbili sobie poparcie rodziny panującej. Don Fernando Alvarez wraz z swymi potomkami aktywnie wspierał przemiany ustrojowe w Królestwie Skarlandu, które doprowadziły o do wzmocnienia monarchii skarlandzkiej i jej ponownego rozkwitu. Syn nestora rodu, Fernando Luis znany jest, jako twórca nowego porządku prawnego Imperium Skarlandu. Dzięki zaangażowaniu i pracy Fernando Luisa Kortezy Generalne Królestwa Skarlandu szybko i skutecznie wdrażały nowy system prawny, który ustanowił nowy imperialny Skarland. W zamian za pracę podczas posiedzenia Kortez Generalnych oraz efektywne sprawowanie urzędu Kanclerza Imperium, Jej Arcychrześcijańska Mość Eleonora I, wynagrodziła Fernando Lusia tytułem wicehrabiego, a następnie markiza włączając go do stanu grandowskiego. Należy wspomnieć, że młodszy z Córdobów jest również założycielem Zakonu Rycerzy św. Jakuba oraz inicjatorem organu sądownictwa w na terenie imperium zwanego Inkwizycją Królewską. Ojcu Fernando Lusia, Fernando Alvarezowi korona skarlandzka powierzyła stanowisko Pierwszego Sekretarza Stanu oraz Naczelnego Dowódcy Wielkiej Armady. Zasłynął jako dobry organizator ekspedycji handlowych oraz kolonialnych, nawiązał ścisłą współpracę młodym ambitnym baronem Felipe Miguelem de Guzmán, który wspierał de Córdoba podczas jego ekspedycji. Króla Eleonora nagrodziła Fernando Alvareza tytułem kawalera imperium, a następnie regent i dziedzic tronu Don Carlos , nagrodził Alvareza tytułem hrabiego włączając go do stanu grandowskiego. Fernando Alvarez uczestniczył w zbrojnej interwencji wojsk imperialnych w Państwie Kościelnym Rotria. Dowodząc armią imperialną zajął Wielkie Księstwo Toskanii, Parmę, Modenę, Sienę i Mediolan. W nagrodę za odwagę na polu bitwy Jego Królewska Wysokość Regent Imperium nadał Don Alvarezowi tytuł Rycerza Orderu św. Ferdynanda oraz odznaczył do Orderem wojskowym św. Ferdynanda. Po podpisaniu porozumienia z Aleksandrem IV, patriarcha nadał Don Avarezowi w Konstytucji Apostolskiej „Et habitabunt recti in conspectu tuo” w lenno Księstwo Modeny, czyniąc go pierwszym księciem D’Este.

6
Palazzo Ducale di Modena / Homagia szlacheckie- Księstwo Modeny
« dnia: Środa, 01 Kwi 2015, 21:31:27 »

OMAGGIO FEUDALE




Miejsce składania hołdów lennych z nadać książęcych.

7
Dekrety Książęce / Akt nobilitacji-Catalina Mikisigos
« dnia: Środa, 01 Kwi 2015, 20:49:53 »
Cytuj

Il Decreto del Duca di  Modena e Reggio

Nel primo anno del regno di Fernando Álvarez I d'Este y Córdoba, Duca di  Modena e Reggio,
agosto nona anno due mila quindici E 'stato dato in Palazzo Ducale di Modena

§ 1.
1. Nadaje się dziedziczny tytuł hrabiny Cavriago Donnie Catalinie Mikisigos.
2. Włączamy nobilitowaną w skład szlachty, nadając pełnię praw wynikających z członkostwa w szlacheckim wraz z herbem oraz obligujemy do złożenia hołdu lennego.
3. Przekazujemy w zarząd lenny ziemię hrabstwa Cavriago, w którego skład wchodzi miast Cavriago oraz okoliczne wsie.

§ 2.
Dekret wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

 
Come abbiamo scritto, così decidiamo di.


HERB CAVRIAGO



/-/ Don Fernando Alvarez I de Córdoba
Duca di  Modena e Reggio.

8
Dekrety Książęce / Costituzione del Ducato di Modena e Reggio
« dnia: Środa, 01 Kwi 2015, 19:43:31 »
Cytuj


Costituzione del Ducato di Modena Nel primo anno del regno di Fernando Álvarez d'Este y Córdoba,
Duca di Modena, E 'stato dato in Palazzo Ducale di Modena. 


Capitolo Primo - Il Ducato
Księstwo Modeny jest lennem Państwa Kościelnego Rotria. Władza w Księstwie Modeny należy do Księcia, który swą władzę sprawuje w dwójnasób: pośrednio, bądź bezpośrednio. Bezpośrednio poprzez swoją osobę, pośrednio poprzez Kanclerza Księstwa. Władza ustawodawcza oraz sądownicza należy w pełni do Księcia. Władzę wykonawczą sprawuje Kanclerz Księstwa.

Capitolo Secondo - E intitolato
Aktem prawa nadrzędnego w Księstwie Modeny jest niniejsza Konstytucja jako akt najwyższy w hierarchii prawa miejscowego. Kolejnymi w hierarchii ważności uznaje się dekrety książęce oraz rozporządzenia Kanclerza. Akty niższego rzędu nie mogą stać w sprzeczności z aktami prawnymi wyższego rzędu. Prawo miejscowe musi być zgodne z prawem panującym w Państwie Kościelnym Rotria. Specjalnym prawem jest akt zamieszkania Księstwa Modeny. Akt ten może nadać Książę obywatelom Państwa Kościelnego Rotria, którzy nie są wpisani jako mieszkańcy pozostałych księstw lennych.
 
Capitolo Tre - Cancelliere
Kanclerz sprawuje władzę wykonawczą na terenie całego Księstwa Modeny. Powoływany i odwoływany jest dekretem Księcia. Zastępuje on Księcia w razie jego nieobecności na terenach księstwa oraz służy radą i pomocą. Do realizacji jego kompetencji służą rozporządzenia. Do zadań Kanclerza należą: dbanie o wojska w czasie pokoju, krzewienie kultury, nadzór nad jednostkami bezpośrednio mu podległymi, wnioskowanie do Księcia o przyznanie orderu czy nadanie tytułów szlacheckich tudzież wojskowych.

Capitolo Quattro - Il Duca
Książę Modeny sprawuje władzę w Księstwie Modeny z woli Jego Świętobliwości. W wypadku uzasadnionej sytuacji możliwy jest podział jego kompetencji i scedowanie ich do organów niższych rangą. Książę panuje w swym Księstwie dożywotnio, bądź do czasu wydania aktu abdykacji. Po śmierci lub wydaniu aktu abdykacji władzę w Księstwie obejmuje najstarszy członek rodu de Córdoba tudzież inny, wskazany w akcie, członek rodu. Z racji faktu, że Książę jest pierwszym mieszkańcem księstwa należy zwracać się do niego z szacunkiem poprzez zwrot: "Wasza Książęca Mość" bądź "Książę Modeny".

Capitolo Cinque - La nobiltà
Szlachta w Księstwie Modeny jest uprzywilejowaną grupą zasłużonych dla Księstwa obywateli. Hierarchia szlachectwa wygląda następująco: kawaler, baron, hrabia dla mężczyzn; baronowa (baronessa), hrabina (contessa). Szlachectwo nadaje i odbiera według uznania Książę Modeny. Nobilitowany ma 7 dni na przedstawienie swojego herbu, a także złożenie przysięgi przed Księciem Modeny: "Ja (imię i nazwisko), (tytuł arystokratyczny) przysięgam Ci wierność, przestrzeganie Twych praw, a także obronę Ciebie i Tego imienia w Księstwie oraz poza jego granicami."
Lenno wydzielane jest domeny książęcej. W razie degradacji bądź całkowitego pozbawienia tytułu, granice lenna zanikają. W Księstwie Modeny panuje zasada starszeństwa. Poprzez tę zasadę przyjmuje się kolejność zabierania głosu w dyskusjach czy prestiż podczas zajmowania odpowiednich miejsc w trakcie odbywania uroczystości. W Księstwie Modeny przyjmuje się, że na czele stoi Książę wraz ze swoją rodziną, następnie arcybiskup Modeny, markizowie i ich rodziny, hrabiowie i ich rodziny oraz baronowie i ich rodziny. W dalszej kolejności znajdują się obywatele wpisani do rejestru mieszkańców Księstwa Modeny, pozostali obywatele Państwa Kościelnego Rotria i inni. Tytułem szlacheckim może posługiwać się małżonek nobilitowanego, a także pierworodne dziecko. W pozostałych przypadkach tytuł nie jest uznawany.

Capitolo Sei - L'esercito
Dowództwo wojskowe leży w gestii Księcia Modeny bądź osoby przez Niego wyznaczonej. Armia Księstwa Modeny strzeże bezpieczeństwa Księcia, Księstwa i jego mieszkańców . Książę Modeny ma prawo ogłoszenia powszechnej mobilizacji. Wtenczas mężczyźni w wieku dojrzałym zostają powołani do obycia służby. W armii Księstwa Modeny istnieje hierarchia - najwyższy rangą jest wódz (duce), później generał (generale), major (maggiore) oraz sierżant (sergente). Żołnierz niższy rangą winny słuchać rozkazów żołnierza wyższego rangą.

Capitolo Sette - Simboli
Językiem urzędowym w Księstwie Modeny jest język polski. Pomocniczo używa się języka włoskiego, hiszpański oraz języka łacińskiego. Flagą Księstwa jest - załącznik nr 1. Herbem Księstwa jest - załącznik nr 2.




Załącznik nr 1.



Załącznik nr 2.




/-/ Don Fernando Alvarez I de Córdoba
Książę Modeny, hrabia Reggio Emilia.

9
Kancelaria Wicekanclerza / Expose Wicekanclerza Kurii
« dnia: Wtorek, 31 Mar 2015, 00:04:15 »
Wasza Świątobliwość, Wasze Eminencje, Wasze Ekscelencje, Duchowni.

Dzięki łasce Najjaśniejszego Pana Aleksandra IV zostałem mianowany Wicekanclerzem Kurii Rotryjskiej. Zaszczyt ten jest wielkim przywilejem, jak również i obowiązkiem. Po czasach zamętu nastał czas odbudowy. Wymagana jest od nas pełna mobilizacja. Czeka nas ciężki okres zważywszy ,że  Państwo Kościelne Rotria przeżyło wiele trudnych chwil, które zachwiały stabilnością Stolicy Apostolskiej.

Wiem, że wielu z was czuje się wypalona i zmęczona ciągłymi konfliktami oraz intrygami. Ale wierzcie mi- nastały lepsze czasy. Jeszcze niedawno zastanawialiśmy się nad gruntownymi reformami, których wprowadzenie staje teraz przed znakiem zapytania. Sądzę, że panaceum na zły stan Stolicy Apostolskiej stanowi jej odnowa mentalna. Wielu wysokich dostojników zapomniało, że przywileje wiążą się również z obowiązkami. Wielu zapominało, że nadane im godności wynikają z zaufania, a swą postawą mają wspierać rozwój Państwa Kościelnego. Dlatego oznajmiam, że nadszedł kres wygodnej egzystencji wielu możnych Stolicy Pawłowej. Głęboko wierzę, że Jego Świątobliwość podziela me zdanie i będzie wspierał moje działania w odbudowie i odnowie Państwa Kościelnego.

Pragnę również zaznaczyć, że wkrótce przedstawię nowy skład Kurii Rotryjskiej. Najprawdopodobniej osobiście obejmę urząd Sekretarza Stanu Stolicy Apostolskiej. Mam nadzieję, że uzyskam wsparcie starszych elit rotryjskich jak i młodego kleru. Czcigodni duchowni, proszę was o pełną mobilizację. Gdyż tylko z waszą pomocą, wspólnymi siłami odbudujemy Państwo Kościelne Rotria i przywrócimy mu jego dawny blask.


/-/ Don Fernando Alvarez de Cordoba
Wicekanclerz Kurii Rotryjskiej


10
Dwór Patriarszy / Zaproszenie na obchody 7-lecia Imperium Skarlandu.
« dnia: Wtorek, 24 Mar 2015, 16:05:30 »
ZAPROSZENIE NA OBCHODY SIEDMIOLECIA IMPERIUM SKARLANDU


11
Pałac i Bazylika Laterańska / Bazylika Laterańska
« dnia: Niedziela, 15 Mar 2015, 16:24:22 »

Witaj w Pałacu i Bazylice Św. Jana na Lateranie




Bazylika Laterańska, a właściwie Patriarsza Arcybazylika Najświętszego Zbawiciela, Świętego Jana Chrzciciela i Świętego Jana Ewangelisty na Lateranie, Matka i Głowa wszystkich Kościołów Miasta i Świata jest centrum katolickiego v-świata. To tu odbywają się najważniejsze ceremonie religijne, a w pałacu mieszczącym się obok świątyni rezydowali najwięksi Patriarchowie.

Wcześniej miejscem uroczystości kościelnych była Bazylika św. Augustyna, która widziała ceremonie Patriarchów Pierwszego Państwa Kościelnego Rotria, czyli okres panowania Victora I, Innocentego I, Piusa I oraz Klemensa II. W późniejszym okresie Bazylika otrzymała imię św. Pawła. Dopiero Jego Świątobliwość Klemens II przeniósł siedzibę biskupów Rotrii na Lateran, a siedzibę Monarchów do Pałacu.




Nawa Główna oraz Ołtarz Główny w Bazylice Laterańskiej.

Nawa Główna lub inaczej Aleja Świętych Apostołów prowadzących wiernych od gotyckiego ołtarza głownego.


Mieszkańcami Pałacu na Lateranie do okresu wielkiej schizmy gnieźnieńskiej byli Patriarchowie: Klemens II, Aleksander I, Sykstus I, Sykstus II, Hadrian I, Pius II, Celestyn I, Aleksander II, Leon I, Ewaryst I i Innocenty III. Rozłam zakończył się podczas Soboru Florenckiego za pontyfikatu Innocentego III, zaś nowy Patriarcha, Aleksander III przeniósł siedzibę biskupów Rotrii do Pałacu Kwirynalskiego, mimo to Bazylika Laterańska do dziś pozostaje główną Świątynią Rotrii i nekropolią Patriarchów.

Budowa Bazyliki trwała od IV do XIX wieku. Wiele elementów zewnętrznych i wewnętrznych pochodzi z XVIII stulecia. Fasada frontalna, ukończona w 1733 roku została zaprojektowana przez Allesandra Galilei, głównego architekta świątyni.  Pod centralnym gzymsem znajduje się wezwanie Kościoła, a niżej tytuł: Omnium Ecclesiarum Urbis et Orbis et Caput. Tekst ten oznacza, że Bazylika jest siedzibą Patriarchów. Nad końcami fasady góruje piętnaście marmurowych figur, przedstawiających świętych Doktorów Kościoła, a także samego Jezusa Chrystusa. Wykonał je w 1730 roku na zlecenie Galilei prawnuk twórcy Placu Navona – Giacobbo Bernini. Wszystko stoi na wielkich kolumnach w stylu jońskim, których fundatorem był ówczesny Prymas Francji, kardynał Jean-Francois Volopeux.




Organy oraz Baptysterium św. Jana na Lateranie.


Wejście do Bazyliki prowadzi z szerokiego przedsionka. Środkowe drzwi to wrota Kurii znajdującej się w III wieku na Forum Romanum, po prawej stronie znajduje się Święta Brama, zaś po lewej stronie znajdziemy posąg św. Tomasza z Akwinu, który został przeniesiony z płonącej Archikatedry św. Marcina.

We wnętrzu znajdują się piękne kolumny, na pierwszej z nich dostrzegamy zachowany fresk Giotta, ukazujący pierwszego Patriarchę Rotrii Linusa ogłaszającego Rok Święty.  Na następnych widzimy portrety Ojców i biskupów poszczególnych diecezji, zaś na niszach posągi dwunastu Apostołów, wykonanych z marmuru przez uczniów Berniniego w 1654 roku. Posadzka wzorowana na francuskiej szkole została wykonana w latach 1431-1434, wśród płytek znajdują się nekropolie Biskupów Powszechnych, a także ordynariuszy innych diecezji.  Sufit został wykonany przez Domenico Fontane w 1531 roku, zaś sto lat później Giacomo Della Porta domalował wśród nich trzy herby patriarsze.




Katedra Biskupa Rotrii i Kaplica św. Klemensa.

Katedra biskupa Rotrii zwana inaczej salą tronu apostolskiego oraz Kaplica św. Klemensa mieszczą się w Pałacu Apostolskim na Lateranie.


Nad ołtarzem góruje przepiękne późnogotyckie cyborium przedstawiające sceny z życia Zbawiciela i Matki Przenajświętszej wykonane w latach 1367-1390. Nawę główną zamyka absyda, która jest wręcz oblana złotem. W górnej części znajduje się mozaika stworzona przez Jacopo Torriti i Francesca da Camerini w XIII wieku. Przedstawia ona Krzyż, nad nią w niebiosach Głowę Jezusa Chrystusa, zaś po lewej stronie widzimy Matkę Najświętszą. Po obu stronach znajdują się fundatorzy dzieła.

Po obu stronach ulokowane są liczne transepty, wśród nich późnorenesansowy ołtarz Najświętszego Sakramentu. Ściany zostały przyozdobione freskami przedstawiającymi historię bazyliki. Stworzone na przełomie XVI i XVII wieku. Naprzeciw ołtarza Najświętszego Sakramentu znajduje się sarkofag z zabalsamowanym sercem Patriarchy Sykstusa I, wielkiego Biskupa Rotrii. Właściwie nazywał się on Karl Gregor Richard Habsburg-Lotaringen jako członek rodziny cesarskiej był wpierw biskupem Kościoła Rotryjsko-Chrześcijańskiego, zaś po powstaniu Państwa Kościelnego został kardynałem,  ale wtedy rozpoczęła się „afera konkordatowa” z Monarchią Austro -Węgierską. Za jego pontyfikaty odbyły się również dwa sobory. Ponownie wybrany na posługę następcy św. Pawła zasłabł w drodze do Bazyliki na koronację. Wkrótce potem zmarł i został pochowany w laterańskiej świątyni.




Tumba Grobowa Patriarchy Sykstusa I.

W neorenesansowej tumbie znajduje się złoty relikwiarz z zabalsamowanym sercem patriarchy Sykstusa I.


Transept z sarkofagiem Patriarchy Sykstusa I jest połączony z baptysterium św. Jana, w którym znajduje się zabytkowa, bo IV-wieczna chrzcielnica. W okresie późniejszym wiele razy ją przebudowywano, zaś teraz posiada cztery ołtarze boczne wśród nich najstarsza – kaplica św. Jana Ewangelisty. Do Bazyliki przylega mały budynek, to dawna prywatna kaplica patriarsza zwana Sancta Sanctorum, w której znajduje się obraz Chrystusa Acheiropoieton, według legendy malować go zaczął św. Łukasz, zaś zakończyli Aniołowie. Prowadzą do niej Święte Schody, po których wchodził Jezus Chrystus do pałacu Poncjusza Piłata. Zostały one przywiezione w IV wieku przez św. Helenę, matkę Cesarza Konstantyna, są okryte drewnianą okładziną i wolno wchodzić po nich tylko na kolanach.

Na placu przed Bazyliką znajduje się jeden z trzynastu największych egipskich obelisków na świecie, początkowo stał przy Circus Maximus, lecz XIII-wieczne władze Kościoła kazały go przenieść przed Bazylikę
.


Dziękujemy za odwiedziny i zapraszamy ponownie!


12
ZAJĘCIE WIELKIEGO KSIĘSTWA TOSKANII I MARSZ NA PÓŁNOC



Nad Państwem Kościelnym Rotria panował już wieczorny mrok, gdy Jego Królewska Wysokość Don Carlos Lorenzo wraz z hrabią Fernando de Cordoba pod eskortą wojsk imperialnych dotarli do stolicy Wielkiego Księstwa Toskanii - Florencji. Księżyc unosząc się wysoko na niebie swym blaskiem oświetlał błyszczące srebrzyście bagnety piechoty imperialnej, a stukot końskich kopyt łamał głuchą ciszę panującą we Florencji. Po dotarciu do bram miasta wojsko zajęło pozycję. Na sygnał Jego Królewskiej Wysokości grenadierzy wystrzeli salwę w stronę nieba dając znak, wiernym Medyceuszom mieszkańcom , by ci otworzyli bramy miasta. Wtedy wojska imperialne na czele z Don Carlosem wkroczyły do Florencji. Jego Królewska Wysokość niczym Cesar w otoczeniu gwardii zajął pałac wielkoksiążęcy.


Po krótkiej naradzie w pałacu Medici-Ridarcdi wojska imperialne ruszyły dalej, a miasto obsadzono Skarlandzkim garnizonem. Jego Królewska Mość oddał część armii pod dowodzenie hrabiego Fernando de Cordoba, a następnie wyruszył w stronę Wiecznego Miasta Rotria. Armia pod dowództwem hrabiego de Crodoba ruszyła na północ zajmując kolejne księstwa: Parmę, Modenę, Sienę, Mediolan i Trydent. Po zajęciu powyższych prowincji, armia imperialna pod dowództwem hrabiego de Cordoba wróciła do Mediolanu, gdzie hrabia ustanowił swój punkt dowodzenia oczekując na kolejne rozkazy Jego Królewskiej Wysokości. Armia imperialna zajmując kolejne prowincje ominęła Księstwo Urbino, które należy do wuja Jego Królewskiej Wysokości.
 

13
Kongregacja Spraw Zagranicznych / Nota dyplomatyczna Imperium Skarlandu.
« dnia: Wtorek, 24 Lut 2015, 16:55:24 »

Cytuj


Nota Dyplomatyczna
Fernando Álvarez de Córdoba
Pierwszy Sekretarz Stanu Rady Imperialnej

Do Jego Świątobliwości, Aleksandra IV, Biskupa Rotrii.

Wasza Świątobliwość,


W imieniu Najjaśniejszej Pani królowej Eleonory I składam na ręce Wasze pobożną prośbę. Byście Ojcze Święty w swej wielkiej mądrości i ku chwale oraz jedności Kościoła Świętego uznali i pobłogosławili zakon królewski Rycerzy św. Jakuba, który w myśl naszych skarlandzkich zwyczajów na chwalę Imperium powołała Jej Arcychrześcijańska Mość.

Jej Majestat darząc Waszą Świątobliwość wielkim uznaniem wnioskuje również o zatwierdzenie Jaśnie Wielmożnego Markiza Veracruz, Fernando Luis de Córdoba jako Wielkiego Mistrza Zakonu Rycerzy Św. Jakuba.


(-) Don Fernando Álvarez de Córdoba



Dano w Palacio de Oriente dnia XXIV miesiąca II AD MMXV.


Strony: [1]