Pokaż wiadomości

Ta sekcja pozwala Ci zobaczyć wszystkie wiadomości wysłane przez tego użytkownika. Zwróć uwagę, że możesz widzieć tylko wiadomości wysłane w działach do których masz aktualnie dostęp.


Pokaż wątki - Leon II

Strony: 1 ... 15 16 [17]
241
Czcigodni Bracia!

My Pius II, na prośbę umiłowanego sługi naszego Augusta przedstawiamy kurii projekt "REGUŁY ZGROMADZENIA BRACTWA KAPŁAŃSKIEGO GŁOSICIELI DOBREJ NOWINY"




Cytuj
KONSTYTUCJA ZGROMADZENIA BRACTWA KAPŁAŃSKIEGO GŁOSICIELI DOBREJ NOWINY.

Rozdział I "Postanowienia ogólne"
Art. 1
1. Nazwa Zgromadzenia: Zgromadzenia Bractwa Kapłańskiego Głosicieli Dobrej Nowiny.
2. Skrót: FBN
3. Charyzma: Zgromadzenie zajmuje się głoszeniem dobrej nowiny wszystkim, wszędzie i na wszystkie sposoby dając sobie zawsze na pierwszym miejscu ubóstwo i pokorę. Wyspecjalizowane w misji w szkołach, uczelniach oraz w ewangelizacji ludowej.
4. Zawołanie: Wszystkim, wszędzie i na wszystkie sposoby.
5. Patroni: św. Paweł z Tarsu, św. Aleksy Człowiek Boży, św. Franciszek z Asyżu.

Rozdział II "Struktura władz"
Art. 2
6. Władzę w Zgromadzaniu Kapłańskim Braci Głosicieli Dobrej Nowiny (dalej: Zakonie) sprawuje Kapituła Generalna i Ojciec Opat.
7. W jednostkach terytorialnych Zakonu tj. Prowincjach władzę sprawuje Kapituła Prowincjonalna oraz Ojciec Prowincjał.
8. Kapituły Prowincjonalne oraz Ojcowie Prowincjałowie są podporządkowani władzy Kapituły Generalnej i Ojca Opata.
Art. 3 "Kapituła Generalna i Kapituła Prowincjonalna"
9. W skład Kapituły Generalnej wchodzą wszyscy członkowie Zakonu.
10. W skład Kapituły Prowincjonalnej wchodzą wszyscy członkowie Prowincji Zakonu.
11. Na czele Kapituły Generalnej stoi Ojciec Opat.
12. Na czele Kapitył Prowincjonalnych stoją Ojcowie Prowincjałowie.
13. Kapituła Generlana podejmuje decyzje dotyczące całego Zakonu, odpowiada za jego organizację, działalność i członków.
14. Kapituły Prowincjonale podejmują decyzje dotyczące Prowincji Zakonu, odpowiadają za jej (tj. Prowincję) organizację oraz członków Zakonu Prowncji.
15. Kapituły Prowincjonale podporządkowują się decyzjom Kapityły Generalnej.
Art. 4 "Ojciec Opat i Ojcowie Prowncjałowie"
16. Na czele Zakonu oraz Kapituły Generalnej stoi Ojciec Opat.
17. Ojciec Opat jest wybierany przez Kapitułę Generalną spośród członków Zakonu na okres dożywotni, chyba, że władze kościoła zadecydują odwołać Ojca Opata z jego funkcji.
18. Ojciec Opat ma prawo zrzec się dobrowolnie swej funkcji.
19. Ojciec Opat zatwierdza postanowienia Kapituły Generalnej, powołuje lub odwołuje Ojców Prowincjałów, reprezentuje Zakon przed Patriarchą oraz na zewnątrz, przyjmuje nowych członków do Zakonu, tworzy Prowncje zakonne.
20. Ojcowie Prowincjałowie reprezentują Prowincję przed Ojcem Opatem oraz na zewnątrz, przyjmują nowych członków do Zakonu z imieniu Ojca Opata, stoją na czele Kapituł Prowincjonalnych oraz zatwierdzają ich postanowienia.
21. Ojciec Opat oraz Ojciec Prowncjał mają prawo stworzyć inne urzędy w Zakonie/Prowncjach na mocy swych postanowień, chyba że stoi to w nizgodności z prawem danego państwa, prawem kościelnym lub zakonnym.
22. Ojciec Opat jak i Ojcowie Prowincjałowie mają prawo karać członków Zakonu za nieprzestrzeganie praw zakonnych lub niestosowne zachowanie.
23. Kary te to (w kolejności od najmniejszej do największej): upomnienie, pouczenie, zawieszenie, wydalenie ze struktur Zakonu.

Rozdział III "Reguła"
Art. 5
24. Bracia mogą żyć w pustelniach, choć zaleca się im mieszkanie we wspólnotach brackich.
25. Zgromadzenie Bractwa Kapłańskiego Głosicieli Dobrej Nowiny skłąda się z trzech gałęzi:
- kleryckiej, w której skład wchodzą Bracia ze święceniami kapłańskimi choć dopuszcza się przyjmowanie również bez święceń,
- zgromadzenie świeckie do którego mogą wstępować wierzący świeccy pragnący żyć w sposób podobny do Braci Głosicieli Dobrej Nowiny w strukturach świeckich,
- zgromadzenie żeńskie do którego mogą wstępować kobiety pragnące oddać się całkowicie idei Zgromadzenia.
26. Głównym celem Zgromadzenia jest głoszenie dobrej nowiny wszystkim, wszędzie i na wszelki sposób pamiętając zawsze o ubóstwie. Wierzący pragnący wstąpić do zgromadzenia winni kochać ubóstwo ponad wszelkie dobra doczesne.
27. Zgromadzenie kładzie wielki nacisk na ewangelizacje narodów oraz ich edukację.
28. Zmiany w Regule ma prowo dokonać tylko Kapituła Generalna w skałdzie nie mniejszym niż 3/4.

Rozdział IV "Leget Patriarszny"
Art. 6
29. Patriarcha ma prawo wprowadzić legata do Kapituły Generalnej. Wówczas taki legat otrzymuje prawa równe członkowi Zgromadzenia.

Rozdział V "Zakończenie"
Art. 7
30. Dokument niniejszy zyskuje moc prawną w chwili jego podpisania przez Ojca Opata i Jego Świątobliwość Patrairchę.
31. Prawo zmian w Konstytucji ma tylko Kapituła Generalna w składzie nie mniejszym niż 3/4.

242
ARCHIWUM / O Państwie Kościelnym i jego reformach.
« dnia: Środa, 21 Kwi 2010, 20:41:55 »
O Państwie Kościelnym i jego reformach.

Historia Państwa Kościelnego oraz jego reform.

Nie można poznać złożoności Państwa Kościelnego, jedynej monarchii teokratycznej v-świata, i jego reform, nie znając historii. Pokrótce zaprezentuję państwu dzieje mego kraju.

Państwo Kościelne Rotria powstało 27 czerwca 2007 roku, z połączenia Surmeńskiego Kościoła Chrześcijańskiego i Katolickiego Kościoła Tyrencji. Wkrótce po ustanowieniu Stolicy Apostolskiej w stołecznym mieście Rotria odbyło się konklawe, które wyłoniło pierwszego Patriarchę: Jego Wielebność Victora Surmuna, który przybrał imię Wiktora I. Niestety, po miesięcznym pontyfikacie naciski społeczne wymusiły na Wiktorze I podpisanie renuntiatio, a nowym patriarchą został Gregor Richard von Kaiser, przyjmując imię Innocentego I. Okres panowania tego władcy przyjęto w terminologii historii Rotrii nazywać złotym wiekiem, lub renesansem; ów pontyfikat przyczynił się również do powstania prawa kanonicznego oraz podwalin hierarchicznego porządku całej Stolicy Apostolskiej. Niestety, schyłek rządów patriarchy obfitował w szereg porażek politycznych, co przyczyniło się do osłabienia pozycji międzynarodowej monarchii św. Augustyna. Kolejny pontyfikat, patriarchy Piusa I (właściwie Luisa Adonju) również okazał się niezbyt pomyślny dla apostolskiego tronu. Wkrótce po objęciu władzy przez niego zmarł kardynał Kamerling - Hans von Lezner, Kamerling trzech patriarchów, podpora ówczesnej władzy. Owe wydarzenie przypieczętowało los Państwa Kościelnego: klika dni później Pius I wczesnym rankiem w pałacu św. Augustyna podpisał akt renuntiatio . Na tron ponownie wybrano Gregora Richarda von Kaisera, który przybrał imię Klemensa I. Niestety i ten pontyfikat skończył się bardzo szybko, abdykujący Patriarcha pozostawił władzę w ręku ówczesnego Kamerlinga, Victora de Zepp, który rządził państwem augustiańskim jako Regent do upadku Rotrii, 28 listopada 2007 roku.

Najgłośniejszym wydarzeniem tamtych czasów jest afera konkordatowa, pokrótce postaram się przedstawić jej przebieg.

Cała historia zaczyna się od pontyfikatu Jego Wielebności Wiktora I (Jego Wielebność to dawny zwrot grzecznościowy, stosowany wobec władców wirtualnej Stolicy Apostolskiej Rotria). Prawdopodobnym powodem abdykacji Wiktora I była właśnie afera konkordatowa. Mianowicie zwołany wówczas I Sobór Powszechny zezwolił duchownym rotryjskim na pełnienie funkcji publicznych w państwach v-świata. Ta decyzja oburzyła ówczesnego Premiera Węgier, Victorio Mortuusa, i spowodowała zerwanie konkordatu, co poparło także Ministerstwo Wojny A-W. Drugą przyczyną owej afery była ostra wypowiedź ówczesnego kardynała i Prymasa Monarchii Austro-Węgier, kardynała Gregora Richarda von Kaisera. Kardynał został odwołany z urzędu, a nowy Prymas Monarchii, kardynał Hans von Lezner, został zapewniony, że A-W nie podejmą żadnych kroków zbrojnych wobec Państwa Kościelnego Rotria. Tego samego dnia, kiedy zerwano konkordat, Wiktor I abdykował. Natychmiast rozpoczęło się konklawe, a 29 lipca kardynał Hans von Lezner ogłosił światu wybór nowego Biskupa Rotrii, Innocentego I. Nowy Wikariusz v-Kościoła starał się załagodzić napięcie pomiędzy Rotrią, a Monarchią A-W. Niestety, ostre słowa, które w czasie tego konfliktu padły po obu stronach, doprowadziły do nadania statusu ,,persona non grata” na terenie Monarchii wszystkim biskupom rotryjskim. Patriarcha wciąż usiłował załagodzić sytuację, co udało się mu ostatecznie 31 lipca, kiedy rząd Węgier zniósł status ,,persona non grata” dla rotryjskich biskupów, otworzył dla Kościoła granice Węgier i zgodził się na ich ewangelizację, oraz zobowiązał się do podpisania konkordatu w miarę reform w Rotrii. Jak później się okaże, Węgry nie popiszą konkordatu, a wkrótce potem konkordat wypowie Austria, wpędzając Stolicę Apostolską w prawie 3 letni konflikt polityczny, którego koniec przypada na pontyfikat Piusa II i kończy się podpisaniem traktatu uznaniowego. Nie można zapomnieć, iż wiele wysiłku w realizację projektu pojednania Monarchii Austro-Węgier z Państwem Kościelnym włożył poprzednik Piusa II, Jego Świątobliwość Hadrian I.

Wracając do meritum, Państwo Kościelne upadło, lecz wkrótce nadzieja powróciła: inicjatorem odrodzenia był były Patriarcha, arcyksiążę Karol Richard Gregor von Habsburg, a dzień 15 marca 2008 roku nazwa się oficjalnie dniem restauracji monarchii rotryjskiej i powstania II Państwa Kościelnego - tego bowiem dnia odbyła się koronacja, na której arcyksiążę Karol przyjął imię Klemensa II. Należy pamiętać, iż jest to ewenement w historii Państwa Kościelnego, ponieważ patriarcha ów nie posiadał nominacji kapłańskiej i jako osoba świecka przyjął sakrę biskupią tuż przed uroczystym zwieńczeniem jego czoła tiara patriarszą. Nowy władca Rotrii przeniósł swą rezydencję z Pałacu św. Augustyna (obecnie św. Pawła) do kompleksu świątynno-pałacowego na Lateranie, który do dziś jest oficjalną rezydencją Patriarchów Rotrii.

Od tego momentu Państwo Kościelne rozwijało się. Konstytucja zakładała sześciomiesięczny pontyfikat dla Biskupa Rotrii. Te pierwsze 6 miesięcy pozwoliło Rotrii stanąć na nogi: powstał Uniwersytet, skompletowano rząd – Rady Pomocnicze Wewnętrzną i Zewnętrzną zmieniono na Kolegium Apostolskie i Kolegium Kardynalskie; na czele stał Kamerling, podlegali mu zaś: Prefekt, Strażnik Pieczęci Zagranicznej, Strażnik Skarbu i Strażnik Kultury – i podpisano wiele konkordatów. Po upływie sześciu miesięcy nowym Patriarchą obrany został kardynał Xardas von Griningen, przybyły do Rotrii w dniu koronacji Klemensa II. Ów przybrał imię Aleksandra I i rządził Rotrią przez przeszło 5 miesięcy, po czym – z powodów realnych – abdykował. Jego panowanie zaowocowało podpisaniem kilku konkordatów, ale także atakiem hakerskim na stronę Rotrii. Jednak dzięki zapobiegliwości Patriarchy już kilka godzin później strona znów działała. Po abdykacji Jego Świątobliwości Aleksandra I, Konklawe ponownie osadziło na tronie Laterańskim kardynała Karla Gregora Richarda Habsburga Lotaryńskiego, który przyjął imię Sykstusa I, a swym kamerlingiem mianował poprzedniego patriarchę. Pontyfikat Sykstusa I przyniósł ze sobą wiele reform, między innymi Bullę Węgielną. Likwidowała ona: Kolegium Kardynalskie, Kolegium Apostolskie i Kongregację Świętego Oficjum – organ sądowniczy, a na ich miejsce wprowadzała: Prefekturę Generalną (na czele z Prefektem Generalnym, któremu podlegali Legat Patriarszy, Kanclerz Skarbu i Prefekt ds. kultury), Konsylium Apostolskie (w którym nie zasiadali, jak w Kolegium Apostolskim, wszyscy biskupi, lecz trzech wybranych Oficjałów), oraz Trybunał Rotryjski (jako organ sądowniczy). Niedługo po przeprowadzeniu tych reform skończył się pontyfikat Sykstusa I, który jednak został wybrany na tron rotryjski ponownie. W dniu, w którym miał jako Sykstus II zasiąść na tronie Rotrii, zasłabł w drodze na koronację, a następnego dnia zmarł; czas jego rządów był najdłuższym pontyfikatem w historii Stolicy Apostolskiej. Marco kardynał de Zepp (dawniej Xardas von Griningen) pochował go uroczyście i przeprowadził kolejne Konklawe. Szanowne grono kardynalskie po ponad 5-cio dniowych obradach, obrała patriarchą ówczesnego Kamerlinga Marco de Zepp, który przybrał imię Hadriana I. Od początku jego pontyfikatu podpisano kilka konkordatów, do Prefektury Generalnej wprowadzono Prefekta Spraw Wewnętrznych i Nauki oraz Prefekta Spraw Obywatelskich i Promocji, przywrócono Kongregację Świętego Oficjum, która jednak stała się organem dbającym o jedność i czystość Kościoła, oraz uzupełniono Bullę Węgielną o kilka zapisów w stosunku do pierwszej wersji z czasów Sykstusa I. Hadrian I panował do 2 stycznia 2010 roku. Kolejne Konklawe osadziło na tronie księcia kardynała Lorenzo de Medici, który przyjął imię Piusa II.

Reformy sekularyzacyjne tego władcy nie były łatwym przedsięwzięciem, od początku towarzyszyły im sprzeciwy opozycji, konserwatywnej części kleru rotryjskiego, której przewodził i przewodzi właściwie nadal Jego Eminencja kardynał Tomasz du Vallon. Ognisko konfliktu wybuchło wokół osoby Jego Świątobliwości Piusa II oraz jego dworu, Patriarcha postanowił przeprowadzić sekularyzację dużej części kościoła, a same Państwo Kościelne przekształcić w monarchię świecką na wzór renesansowych księstw i ówczesnego papiestwa. Opozycja narastała, wkrótce stronnictwo ludowe (lub inaczej, konserwatywny kler) przekazało władzom rotryjskim list otwarty, w którym ostro krytykowało poczynania i decyzje Prefektury Generalnej oraz Patriarchy. Mimo wielu komplikacji reformy zostały przeprowadzone, w Rotrii trwa akcja sekularyzacji. Kolegium Apostolskie, złożone z biskupów, odeszło do przeszłości, ustępując miejsca Wielkiej Radzie, złożonej z demokratycznie wybieranych Radnych, także świeckich; nie istnieje już Prefektura Generalna, zastąpiona przez Kolegium Ministrów z Kanclerzem na czele. Jedynie Trybunał Rotryjski wciąż istnieje, oraz, oczywiście, urząd Patriarchy. Państwo ma jeden akt prawa fundamentalnego: Konstytucję, słowem nie wspominającą o Kościele. Ten został zachowany po nazwą Kościoła Rotryjskiego, ale opiera się wyłącznie na Statucie Kościoła, swoim własnym, odrębnym, prawie fundamentalnym. Godności kościelne zostały zeświecczone i sprowadzone do symboliki urzędowej, mającej swe świeckie odpowiedniki, świecenia zastąpiły nominacje, a Ci, którzy posiadają nominację kapłańską, zgodnie ze Statutem mają prawo i obowiązek:

,, 1) głoszenia i propagowania zasad etycznych zgodnych z doktryną chrześcijańską,

2) kierowania kościołem oraz jego jednostkami terytorialnymi,

3) organizowania i prowadzenia działalności charytatywnej oraz imprez o celach edukacyjnych, moralnych i kulturalnych.”

Wszelka działalność ponad to, jak np. interpretacja Pisma Świętego, zostały zakazane . Zezwolono na prowadzenie ewangelizacji w zakresie, w jakim realny Kościół zezwala każdemu wiernemu, nie może być to czynione z ramienia wirtualnego Kościoła Rotryjskiego, którego zadaniem jest przede wszystkim propagowanie wartości chrześcijańskich oraz tradycji kościelnych.

Słowem, Rotria jako państwo ma teraz o wiele mniej wspólnego z realnym Kościołem. Faktem jest, że większość obywateli posiada kapłańską nominację, ale nie posiadanie jej wcale nie blokuje drogi do najwyższych stanowisk państwowych. Dziękuję

243
Pałac Kwirynalski / Pius II do narodu rotryjskego.
« dnia: Środa, 21 Kwi 2010, 20:33:34 »
Pius II do narodu rotryjskego.

Umiłowani obywatele,
Bracia i Siostry!

Serce nasze ubolewa na wieść o pogłoskach, jakie o nas krążą: oskarża się nas, Medyceuszy, o największe podłości, jakich mógł się dopuścić szacowny ród i sam Patriarcha. Mawia się, że Medycejska dynastia pragnie zagarnąć dla własnego pożytku rotryjski tron oraz dąży jedynie do powiększenia swej własnej domeny i dóbr kosztem uciemiężonego ludu oraz całego Państwa Kościelnego. Drodzy Bracia , umiłowani klerycy, obywatele: odpowiedzcie sobie sami, czy szacowny i dumny ród, panujący w danym państwie, może działać na jego niekorzyść oraz szkodę całej monarchii?
Wszakże potęgę dynastii oraz jej prestiż i szacunek wśród innych rodów panujących wyznacza  stan włości, jakimi zarządza. Doskonały przykład na poparcie tej teorii znajdziemy w historii Polski: otóż jeśli w dawnej Rzeczy pospolitej widziano schludne i zadbane wioski, wiadomo było, że są własnością rodu Czartoryskich.

Dlatego wychodzimy z założenia, iż dbając o własną dynastię musimy dbać o własną domenę, w tym przypadku o całe państwo. Jedynie silny i zamożny kraj może podnieść prestiż panującej dynastii. Niejednokrotnie udowodniliśmy, że Państwo św. Pawła jest dla nas największą wartością, trwając przy jego wartościach oraz tradycjach. Zapewne niejeden nasz poprzednik określiłby Medyceuszy jako strażników tradycji państwa i Kościoła Rotryjskiego. Jako patriarcha pragnę zapewnić, iż Państwo, którym rządzimy, jest  dla nas największą wartością i dołożymy wszelkich starań, aby ojczyzna nasza zajęła należne jej miejsce wśród krajów v-świata. Trudne jest to zadanie, ponieważ jak wiecie prestiż nasz poważnie podupadł podczas paru niefortunnych pontyfikatów, dlatego też warto to zmienić i wspólnie walczyć o wspólne dobro. Niestety, doszły nas słuchy o tajnej opozycji, która buntuje lud przeciwko legalnej władzy, władzy jaką jest Patriarcha i jego rząd. Takowe postępowanie nie sprzyja poprawie naszej sytuacji tym bardziej, że opozycja nie przejawia żadnych pozytywnych oraz konstruktywnych aspektów swej działalności; wręcz przeciwnie, sieje ferment i zgorszenie, podburzając lud nasz.

Czcigodni opozycjoniści, jeśli leży wam na sercu los tego państwa, pokażcie to, wyjdzie z inicjatywą, sprawcie, że oczy dworu naszego dostrzegą cenny wkład, jaki wnieśliście do państwa naszego. Państwo Kościelne Rotria oraz jego władze nie bronią wolności słowa , ale też nie tolerują bezkarności, samowładztwa, pychy i gnuśności. Dlatego nawołuję do rozsądku i przemyślenia swego planu działania, jednakże mam nadzieję, iż słowa nasze trafią do serc i umysłów waszych i że wydadzą wielki i zdrowy  plon, który przysłuży się całej ojczyźnie.

Z poważaniem,
/-/ Pius II

244
Wnioski obywateli / Palac
« dnia: Środa, 21 Kwi 2010, 16:27:49 »
Palazzo Catalona


Rezydencja rodziny Catalonów wzniesiona w Apostolski Mieście Rotria w 1511 roku.

 




Palazzo Catalona jest jedną z renesansowych  pereł architektonicznych rotryjskiej stolicy.





Projekt pałacu wykonany przez Mistrza Alessandro Pucci.

Projektantem owego architektonicznego dzieła jest rotryjski architekt Alessandro Pucci.




Wchodząc od pałacu na pierwszym miejscu wzrok przyciągają piękne freski zdobiące ściany holu.




Równie piękna jest sala rycerska, podkreślająca szlachetne pochodzenie rodu.




Przepiękny salon świadczy o zamożności lokatorów, na  ścianie widnieje obraz patriarchy będący symbolem wierności Catalonów swej ojczyźnie.





Elegancja tego domu widoczna jest nawet w sypialni, ciepłe kolory kojąco działają na zmysły tu przebywających.




Kaplica pałacowa, miejsce religijnej kontemplacji rodu Catalonów.




W kaplicy znajduje się XVII wieczny obraz Św. Feliksa z Noli wykonany przez Antonio Maria del Monte.


245
Pałac Kwirynalski / Wielkanocne Orędzie do Narodu !
« dnia: Poniedziałek, 05 Kwi 2010, 18:22:08 »
Umiłowani Bracia i Siostry!

Zebraliście się dziś w Pałacu Laterańskim w dwóch celach. Po pierwsze, aby w czasie uczty okazać radość ze Zmartwychwstania Pańskiego, a po wtóre, aby być świadkami inwestytury i wysłuchać słów moich, do narodu kierowanych.

W słowach tych pragnę przede wszystkim podziękować wszystkim, którzy stali u mego boku w czasie ostatnich trzech miesięcy. Wszystkim, od tych którzy wspierali mnie wyłącznie słowem, aż po tych, którzy wielką pracę wykonali pod okiem moim dla dobra kraju. Na zawsze posiedli ci moją wdzięczność i jeśli wolą kardynałów będzie, abym ponownie zasiadł na tronie, nie braknie im mojej łaski. Otrzymali oni już nagrodę, każdy stosownie do swych zasług, tuż przed chwilą.

Szanowni goście, Bracia! Kadencja moja kończy się z dniem 6 kwietnia. Nastąpi Sediswakancja, władzę obejmie tymczasowo Kamerling, zwołując Konklawe. To zebranie wszystkich kardynałów pod przewodnictwem właśnie Brata Kamerlinga wyłoni mego następcę, bądź też ponownie mnie osadzi na tronie, o co będę zabiegał. W związku z tym, iż dni moje jako władcy mogą się kończyć, pragnę podsumować krótko ostatnie trzy miesiące.

Obok wielu kroków mniejszych, które pozwolimy sobie przemilczeć, milowym wręcz była wielka reforma sekularyzacyjna. Zeświecczyła ona nasze państwo na tyle, na ile mogła zeświecczyć Państwo Kościelne. Wciąż na tronie pozostaje Patriarcha, ale zadaniem jego jest czuwanie nad krajem, robi więc to, co każdy monarcha. Uprawnienia jego wciąż pozostaje ogromne, ale w praktyce większość decyzji pozostawia swemu ludowi, który poprzez parlament, to jest Wielką Radę i Kolegium Kardynalskie podejmuje kroki legislacyjne, a poprzez Kolegium Ministrów, to jest rząd z Kanclerzem na czele, kieruje polityką państwa. Kościół istnieje pod nazwą Kościoła Rotryjskiego, ale nie głosi Słowa Bożego, jedynie szerzy chrześcijańskie ideały przykładem.

Z wyrazami szacunki,
/-/ Pius II


246
ARCHIWUM / Konsystorz
« dnia: Niedziela, 04 Kwi 2010, 16:35:01 »
Czcigodni Bracia Kardynałowie!

My Pius II, Patriarcha i Biskup Rotrii, Sługa sług Bożych etc. Niniejszym otwieramy ten uroczysty konsystorz w dniu Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa, i kierujemy do was orędzie nasze.

Umiłowani Bracia kardynałowie,
Książęta Kościoła!


Dzisiejszy konsystorz zgromadził nas wszystkich razem bodaj po raz ostatni przed konklawe. Jak wszyscy wiecie, kadencja moja dobiega końca dnia 6 kwietnia bieżącego roku. Znów zbierzemy się wszyscy razem pod przewodnictwem kardynała Kamerlinga, aby po raz kolejny dokonać wyboru władcy Państwa Kościelnego na kolejne 3 miesiące.

Pontyfikat mój przyniósł wiele zmian. Była to mój debiut jeśli chodzi o rządzenie, gdyż wcześniej nie było mi dane zasiadać na tronie Patriarszym. Nie mnie oceniać swe czyny, to rola Boga, narodu i historii. Skoro jednak przeprowadziłem reformy muszę być pewien w głębi serca, że przyniosą pożytek naszemu krajowi. Mam nadzieję, że zgadzacie się ze mną, że zgodzi się również mój następca. Życzeniem moim jest, aby nie cofał mych kroków. Aby dał szansę reformie postąpić jeszcze dalej i zmienił ją ewentualnie dopiero z perspektywy czasu.

Drodzy moi kardynałowie, Bracia, już dziś zapowiadam, że będę się ubiegał o reelekcję na tron Patriarszy. Mam głęboką nadzieję, że nie zawiodłem was w czasie ostatnich trzech miesięcy i że będzie mi dane kierować państwem przez kolejne trzy. Z tego miejsca dziękuję wszystkim, którzy byli przy mnie, którzy wspierali mnie. Bo sam Patriarcha państwa nie tworzy, gdyż tworzą go ludzie wraz z nim, a on nimi kieruje.

Bracia kardynałowie, wspominamy dziś Zmartwychwstanie Chrystusa. Mimo iż nie głosimy już Słowa Bożego i nie prowadzimy ewangelizacji, nie przestaliśmy być chrześcijanami. A to zobowiązuje nas nadal do dawania przykładu poprzez nasze czyny. Tuszę, iż będziecie dobrym przykładem, aby Chrystus Pan nigdy nie wstydził się swoich dzieci.

Dziękuję wam za wysłuchanie. Bądźcie pozdrowieni!

247
ARCHIWUM / Narodowy Kościół Skarlandu.
« dnia: Sobota, 03 Kwi 2010, 19:06:44 »
Umiłowani Bracia !

Doszły mnie słuchy, iż w Królestwie Skarlandu jeden z naszych Czcigodnych Braci, Brat Alejandro, postanowił założyć nowy kościół na wzór Watykanu i przyjąć tytuł Jego Świątobliwości papieża. Swą motywację argumentuje tym, że Państwo Kościelne zaprzestało ewangelizacji, a Kościół Rotryjski właściwie przestał istnieć. Moi Drodzy,  jest do dla mnie ogromny cios z uwagi na to, iż założycielem owego tworu jest jeden z naszych współbraci, którego ukochałem i obdarzyłem zaufaniem na mym dworze. Jako chrześcijanie winniśmy umiłować naszego Brata i wybaczyć mu wszelkie występki, ale z drugiej strony Brat Alejandro zawiódł nasze zaufanie i doprowadził do rozłamu powołując się na nasze tradycje i wartości. Bolesnym ciosem jest również to, że uzurpuje sobie tytuł zwierzchnika kościoła, który od trzech lat był przynależny władcą Państwa Kościelnego Rotria. Pragnę, aby ten spór rozwiązać pokojowo, ale przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji chcę zasięgnąć waszej rady.

Z błogosławieństwem Bożym,
/-/ Pius II

248
Pałac Kwirynalski / I obrady Zgromadzenia Narodowego
« dnia: Czwartek, 01 Kwi 2010, 14:27:03 »
Czcigodni Bracia,

Na wniosek Kamerlinga księcia kardynała Marco de Zepp niniejszym otwieram I obrady Zgromadzenia Narodowego, tym samym udzielam głosu Ekscelencji Kamerlingowi.

249
My, Pius II, Biskup Rotrii, Sługa Sług Bożych, etc., etc., etc., postanawiamy, co następuje:

Oznajmiamy wszystkim i każdemu z osobna, iż postanowiliśmy przysposobić brata Karla Macieja jako Naszego Syna! Od tej pory będzie mógł On posługiwać się Naszym nazwiskiem, herbem oraz tytułem książęcym nadanym Nam przez poprzedniego Patriarchę Hadriana I.
Szlachetność, intelekt, umiłowanie Ojczyzny i wszelkie umiejętności Karla Macieja skłoniły Nas, by ród Medyceuszy uczynić jeszcze bardziej szlachetnym poprzez przybranie go za syna. W hołdzie przodkom Naszym, posługującym się na co dzień językiem włoskim, Nasz syn przybiera nowe imiona: Cosimo Leopoldo.

Działo się w Pałacu Laterańskim w wirtualnej Stolicy Apostolskiej dnia 12 lutego Roku Pańskiego dwa tysiące dziesiątego.


250
ARCHIWUM / Powstań, Panie i broń swej sprawy!
« dnia: Poniedziałek, 08 Lut 2010, 20:03:04 »
Drodzy Bracia i Siostry w Chrystusie Panu!

Dochodzą do uszu Naszych wieści, jakoby niektórzy z was siali chaos, nieład i niezgodę tam, gdzie dotąd panował porządek, zgoda i miłość chrześcijańska. Obserwujemy wydarzenia ostatnich dni, dostrzegając błędy niektórych Braci. Pełni obaw o dalszy rozwój sytuacji, pragniemy przemówić do was i zabrać głos w sprawie ostatnich wydarzeń.

Jako rzekł Pan Nasz, Jezus Chrystus, stojąc przed Poncjuszem Piłatem? Czyż nie rzekł mu: ,,Nie miałbyś nade Mną żadnej władzy, gdyby ci jej nie dano z góry Cytat ten, słowa, która padły z ust Zbawiciela stały się podstawą twierdzenia, iż władza wszelaka na tej Ziemi, dana jednym nad drugimi, pochodzi od Boga.

Po cóż zezwalał Jezus na to, aby jedni panowali nad rzeszami? ,, Oddajcie Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga?. Czy nie posłuszeństwo należy się Cezarowi? A skoro w słowach Pana symbolizuje on władców w ogóle, władzom legalnym należy się posłuszeństwo.

Odmówić można go tylko wtedy, jeśli władze żądają czegoś, co sprzeczne jest z ładem moralnym lub przykazaniami. A Nas spotyka odmowa posłuszeństwa wobec prawa, które zabrania przysposabiania do rodu przez duchownego kogokolwiek bez zgody Patriarchy. Czy godzi ów zapis w moralny ład bądź Boże przykazania? Nie! W realnym Kościele duchownych obowiązuje całkowity celibat. My zaś dopuszczamy posiadanie rodziny, ale zachować pragniemy nad tym kontrolę, aby nie doszło do ciężkich wykroczeń, takich jak, na przykład, nepotyzm.

Mimo to, jeden z ważnych dostojników Kościoła, kardynał, któregośmy ,,Umiłowanym Synem? zwali, któremuś my z łaski kardynalski kapelusz nadali, któregośmy własną piersią karmili żmiją się okazał i otwarcie zapowiada, że z prawnym i ustalonym porządkiem walczyć będzie! Co więcej, kapłan ów przedstawia siebie jako idealnego, innych Braci przedstawiając jako grzeszników, których on ma prowadzić do Boga. Czy taka postawa przystoi duchownemu, który winien być przykładem cnót?
Czyż nie jest cnotą pokora? Pomnijmy na fragment Ewangelii:

Jezus powiedział do niektórych, co ufali sobie, że są sprawiedliwi, a innymi gardzili, tę przypowieść: Dwóch ludzi przyszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz a drugi celnik. Faryzeusz stanął i tak w duszy się modlił: Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, oszuści, cudzołożnicy, albo jak i ten celnik. Zachowuję post dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co nabywam. Natomiast celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz bił się w piersi i mówił: Boże, miej litość dla mnie, grzesznika. Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony (Łk 18,9-14).

Czyż nie winniśmy zachowywać pokory? Monarchowie muszą ją w sobie posiadać, aby szacunek swego ludu posiąść; ale sługa nie może wywyższać się nad Pana swego!

Rządzimy Stolicą Apostolską zgodnie z Naszym sumieniem. Nie dochodzą nas skargi Braci, a jedynie utyskiwania owego byłego już kardynała, który ośmiela się podważać legalny porządek i wprowadzać nierząd!

Jeśli chcemy zachować w jedności Kościół Rotryjski i Państwo Kościelne, musimy temu przeciwdziałać. Przeto wszem i wobec do wiadomości podajemy, iż wszelka niesubordynacja, sprzeciw bądź złamanie prawa będzie z całą surowością karane. Nie możemy kierować się miłosierdziem chrześcijańskim, jeśli ma ono umożliwić działanie Zła.

Dlatego też napominamy wszystkich nieposłusznych, aby wrócili na ścieżkę praworządności. Łaska Nasza i miłość dla wiernych, ale klątwa dla zdrajców! Nie tajne nikomu, iż mówiliśmy o głowie rodu Lucchese. Mamy nadzieję, iż członkowie tej rodziny wykażą mądrość wobec naszych słów. Bo powtarzamy: każdy, kto śmie pogwałcać Me rozkazy, ściągnie na siebie Nasz gniew. Amen!

Powstań, Panie i broń swej sprawy; dzik wtargnął do Twej winnicy. Nie możemy dłużej pozwolić wężowi pełzać po uprawie Pańskiej

/-/ Pius II

251
ARCHIWUM / Pius II do czcigodnych braci w Chrystusie!
« dnia: Wtorek, 26 Sty 2010, 22:00:26 »
My Pius II biskup Rotrii sługa sług Bożych etc, etc. Wielebnym braciom, Arcybiskupom, Biskupom i ukochanym synom Opatom, Protonotariuszom, Kanonikom,  oraz innym Prałatom, do których niniejszy list dojdzie, pozdrowienie i Apostolskie Błogosławieństwo.


Od dłuższego czasu przypatrujemy się sytuacji w Stolicy Apostolskiej. Niestety, nie wyciągamy wniosków, które by mogły posłużyć pokrzepieniu serca Naszego i waszych serc. Dostrzegamy, iż poddani nasi i wierni słudzy nie potrafią wyjść z inicjatywą, która mogłaby poprawić sytuację Państwa Kościelnego. W tej sytuacji rozważyliśmy w duszy wszelkie możliwości postępowania, któreśmy zobowiązani przedsięwziąć i po naradzie z Naszymi doradcami, postanowiliśmy doprowadzić do ograniczenia stanowisk w Prefekturze Generalnej, a Konsylium Apostolskie przemienić i przywróci w jego miejsce z powrotem dawne Kolegium Apostolskie. Przekonani Jesteśmy, iż zmiany te posłuż naprawie Naszego kraju.

Ponadto zauważamy błędne postępowanie niektórych duchownych. O karę proszą i pomsty wołają czyny i słowa niektórych z Naszych poddanych, którzy winni być przykładem dla całego mikroświata. Czyż godzi się, aby duchowni upominali pysznych, sami pysznymi będąc? Rzekł Pan: ,,Widzisz drzazgę w oku Brata swego, a belki w swoim nie widzisz”. Czemuż pcha trawi serca Wasze, o Bracia najmilsi?! Nagminne staje się wynoszenie swojej osoby przez jednych duchownych nad innych. Zauważamy, że zanika szacunek wobec wysokich hierarchów, którzy najbliżej stoją Naszego tronu i którzy na szacunek wieloletnią praca zasłużyli. Nawet Nasza osoba częstokroć lekceważona jest! Nie można dłużej znosić sytuacji, w której Ojciec Święty pozbawiony jest autorytetu, a każdy lichy kleryk uważa się Panem i Biskupem Rotrii!

W celu naprawy owej sytuacji, mając na względzie tęsknoty wielu Braci za silnymi, zdecydowanymi i scentralizowanymi rządami Naszych poprzedników, a przede wszystkim Jego Świątobliwości Sykstusa I, postanowiliśmy sami przejąć większość uprawnień władz. Bulla Węgielna umożliwia Nam to i teraz z tego skorzystamy. Widać Państwo Kościelne nie dojrzało jeszcze do władzy ludu.

Przed adopcją i włączeniem do szlachetnego rodu Habsburgów Lotaryńskich był Patriarcha Sykstus Naszym kuzynem, krewnym. Wierzymy, iż więzy krwi, które nas łączyły, dają i Nam siłę do sprawowania silnych rządów. Ogłaszamy przeto, że nie będziemy tolerować żadnego sprzeciwu wobec Naszej władzy i Naszych rozkazów. Każdy, kto sprzeciwi się Naszym rządom, któreśmy z woli kardynałów objęli, zostanie surowo ukarany. Kościół stanowić musi jedność pod władztwem Jedynego Pasterza, którym pozostajemy My. Napominamy więc Braci, abyście zawsze trwali w wierności tronowi Biskupa Rotrii, a spotka was hojna nagroda.

Trwajcie w pokoju Bożym!

(-)Pius II


252
ARCHIWUM / Sobór Trydencki
« dnia: Czwartek, 07 Sty 2010, 23:45:53 »
Pius II, Biskup Rotrii, Sługa Sług Bożych etc.
do
wszystkich Arcybiskupów, Biskupów, Infułatów, Prałatów i Kanoników oraz innych kapłanów Kościoła Rotryjsko-Katolickiego.
 

Umiłowani Bracia!
  
Za Bożym przyzwoleniem, dzięki mądrości Naszych kardynałów, obrani zostaliśmy Biskupem Rotrii, co zobowiązuje Nas do dbania o Święty Kościół Powszechny i Apostolski. Wraz z Potrójną Koroną spoczęła na naszych barkach odpowiedzialność o losy owczarni Pańskiej w całym v-świecie. Przeto zatroskani stanem ewangelizacji, patrząc na nowożytny kryzys wiary u ludzi, postanowiliśmy podjąć stanowcze działania dla naprawy wewnętrznej Kościoła. Aby więc chore ciało do zdrowia wrócić, wszystkich lekarzy wzywamy na wspólne zgromadzenie, aby sposoby leczenia i drogi do uzdrowienia prowadzące omówić.
  
Zwołujemy więc po namyśle długim Sobór Powszechny, na który stawić się mają wszyscy duchowni, którzy miłują Boga, chcą służyć Kościołowi i dochowują nam wierności. Wierzymy głęboko, iż duchowni całego Kościoła Powszechnego respektują także i prawo, pamiętając o Kodeksie Prawa Kanonicznego i 65 kanonie.
  
Tak więc naznaczamy dzień 10 miesiąca stycznia Anno Domini 2010 jako dzień rozpoczęcia się Soboru Powszechnego w mieście zwanym Trydent, które leży w Monarchii Austro-Węgier. Ufamy, iż miejsce to znów okaże się zbawieniem dla owczarni Pańskiej i wróci mu siły, aby niósł światło Chrystusa przez cały mikroświat. Niech stanie się ono schronieniem, wodopojem i miejscem spożycia pokarmu dla utrudzonego wędrowca, jakim jest Kościół.
  
Wydawszy ten list i złożywszy na nim Nasz podpis i Naszą pieczęć możemy spać spokojni. Podjęliśmy bowiem ty samym kroki, które mają szansę wnieść powiew świeżości w progi Kościoła. Naznaczamy również umiłowanych Synów Naszych, to jest księcia kardynała Marcosa Paulosa Victorjosigosa de Zepp oraz arcybiskupa Michała Miotke na Legatów Soborowych. Oni będą wspomagać Nas w prowadzeniu obrad i czuwaniu nad ich przebiegiem.
  
Na koniec, pragnę udzielić wam błogosławieństwa i wyrazić nadzieję, że nie zawiedziecie Naszej osoby. Oczekujemy was w mieście Trydent. Tymczasem błogosławimy wam, Benedico vos in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti . Amen
  Pozostańcie z Bogiem!

253
ARCHIWUM / I Posiedzenie Soborowej Komisji Liturgicznej
« dnia: Piątek, 16 Paź 2009, 22:19:53 »
Drodzy Bracia!

Witam serdecznie na I Posiedzeniu Soborowej Komisji Liturgicznej. Pierwszym naszym zadaniem jest wybór przewodniczącego oraz protokolanta. Przystępujemy do zgłaszania kandydatur na przewodniczącego :

(-) Wielki Inkwizytor
kard. Lorenzo de Medici

254
ARCHIWUM / Propaganda Fide
« dnia: Czwartek, 03 Wrz 2009, 21:20:27 »
Wasza Świątobliwość, Drodzy Bracia !

Jaka Wielki Inkwizytor proponuję sformułowane Buli Propaganda Fide, która będzie dokładnie określać określać sprawy wiary i obowiązki rotryjskiego duchowieństwa. Takowa Bulla ma na celu utrwalenie rytu kościoła jego tradycji i zasad oraz przewidywać kary za niedopełnianie obowiązków, innowierstwo, herezję, apostazję. Dokument ten ma jasno i przejrzyście określać zasady panujące w Świętym Kościele Rotryjski dlatego, też proszę Braci o aktywna współpracę przy tworzeniu Buli a raczej kodeksu który w przyszłości może służyć jako część nowego Kodeksu Prawa Kanonicznego.

Strony: 1 ... 15 16 [17]