Autor Wątek: Ustawa o hierarchii kościelnej i tytułach honorowych (niebowiązująca)  (Przeczytany 1011 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Offline Cosimo Pietro de Medici

  • Kardynał
  • Filar państwa
  • *****
  • Wiadomości: 1206
  • Reputacja +31/-19
    • Zobacz profil
    • Email
Ustawa o hierarchii kościelnej i tytułach honorowych (niebowiązująca)
« dnia: Poniedziałek, 27 Lut 2012, 14:13:09 »
Cytuj
Ustawa uchylona Bullą Alexandriną dnia 28 miesiąca września 2012 roku.

Ustawa o hierarchii kościelnej i tytułach honorowych
uchwalona przez Signorię Rotryjską w ramach I Soboru Florenckiego
dnia 26 miesiąca lutego 2012 roku

Art. 1.
Ustawa niniejsza reguluje kształt hierarchii w ramach Kościoła Rotyjskiego oraz definiuje zasady nadawania tytułów kościelnych oraz ich utraty.

Art. 2.
1. Ustanawia się następujące tytuły kościelne, przedstawione w hierarchii od najwyższego do najniższego wraz ze zwrotami grzecznościowymi, które przysługują ich posiadaczom:
1) Patriarcha – Jego Świątobliwość;
2) Kardynał – Jego Eminencja;
3) Arcybiskup – Jego Ekscelencja;
4) Biskup – Jego Ekscelencja;
5) Prezbiter;
6) Diakon.
2. Tytuł Patriarchy przysługuje wyłącznie Biskupowi Rotrii, którego wyboru dokonują kardynałowie zgromadzeni na obradach konklawe.
3. Tytułu wskazane w punktach 2)-5) ustępu 1. niniejszego artykułu nadawane są wyłącznie przez Patriarchę.
4. Tytuł diakona przysługuje każdemu, kto zgłosi u kapłana w randze co najmniej biskupa chęć przyjęcia nominacji kapłańskiej i podejmie odpowiednie ku temu przygotowanie. Może on używać tego tytułu od chwili, w której biskup publicznie ogłosi początek jego przygotowań do przyjęcia nominacji kapłańskiej.
5. Posiadający tytuły wskazane w punktach 1)-4) ustępu 1. określani są jako duchowieństwo wyższe. Do grupy tej zaliczają się również posiadacze honorowych tytułów kościelnych, wskazanych w art. 3. ust. 1. Pozostali duchowni określani są jako duchowieństwo niższe.
6. Korzystanie z tytułów, oraz związanych z nimi przywilejów, wskazanych w punktach 3) i 4) ustępu 1. niniejszego artykułu możliwe jest dopiero po dokonaniu aktu inwestytury, odbywającego zgodnie z Rytuałem Laterańskim, opisanym w osobnym akcie prawnym.

Art. 3.
1. Ustanawia się następujące honorowe tytuły kościelne, których nadawanie należy do prerogatyw Patriarchy Państwa Kościelnego Rotria, przedstawione wraz ze zwrotami grzecznościowymi, które przysługują ich posiadaczom:
1) Protonotariusz Apostolski – infułat;
2) Prałat Honorowy Jego Świątobliwości – monsignore;
3) Kapelan Honorowy Jego Świątobliwości – monsignore.
2. Ustanawia się następujące honorowe tytuły kościelne, których nadawanie należy do uprawnień duchownych w randze co najmniej biskupa, przedstawione wraz ze zwrotami grzecznościowymi, które przysługują ich posiadaczom:
1) Kanonik;
2) Prałat;

Art. 4.
1. Tytuły kościelne oraz honorowe tytuły kościelne, wymienione w art. 1. I 2. Mogą być nadawane wyłącznie duchownym Kościoła Rotryjskiego, to jest osobom, które otrzymały nominację kapłańską. Wyjątkiem jest tutaj tytuł kościelny diakona, nadawany osobom dążącym do uzyskania nominacji kapłańskiej.
2. Nominacji kapłańskiej udzielać może wyłącznie Patriarcha Państwa Kościelnego Rotria osobom, które:
- ukończyły studia teologiczne na Uniwersytecie Rotryjskim lub innej uczelni wyższej, akredytowanej przez władze Państwa Kościelnego Rotria;
- przeszły pomyślnie przez rozmowę kwalifikacyjną, prowadzoną przez Patriarchę lub innego przedstawiciela duchowieństwa wyższego, który zaświadcza o tym iż kandydat godny jest uzyskania nominacji kapłańskiej.
3. Kapłani, to jest osoby posiadające nominację kapłańską, zobowiązane są do przestrzegania praw Państwa Kościelnego Rotria, w szczególności zaś postanowień Soborów, Synodów i poleceń Jego Świątobliwości Patriarchy.
4. Kapłanom zabrania się głoszenia kazań i innej działalności duszpasterskiej w imieniu Kościoła Rotryjskiego. Zezwala się natomiast na prezentowanie własnych, osobistych poglądów i branie udziału w dyskusjach na tematy religijne, z zaznaczeniem, iż głoszone poglądy są osobistymi poglądami danej osoby, nie zaś oficjalnym stanowiskiem Kościoła Rotryjskiego, który nie prowadzi rzeczywistej misji ewangelizacyjnej.

Art. 5.
1. Ustanawia się ponadto tytuł kardynała honorowego, który równy jest tytułowi kardynała zwyczajnego, jednak nadawany jest osobie świeckiej.
2. Kardynałowi honorowemu przysługuje zwrot: Wasza Eminencjo, oraz prawo posiadania herbu kardynalskiego.
3. Kardynał honorowy, o ile nie jest obywatelem Państwa Kościelnego Rotria, nie posiada wszystkich uprawnień przysługujących kardynałom zwykłym, jednak wolno mu uczestniczyć w konsystorzach – jeśli zostanie na nie wezwany przez Patriarchę – oraz ma prawo uczestniczenia w konklawe.

Art. 6.
1. Kardynałowie tworzą Kolegium Kardynalskie, organ doradczy Patriarchy Państwa Kościelnego Rotria.
2. Kolegium Kardynalskie liczy pięciu lub sześciu członków, z czego pięciu stanowią duchowni, a szósty kardynał mianowany jest opcjonalnie przez Patriarchę i jest kardynałem honorowym.
3. Kardynałowie będący duchownymi otrzymują z chwilą nominacji honorowy tytuł; wedle kolejności od kardynała najstarszego stażem do najmłodszego stażem, są to:
1) Świętego Kościoła Rotryjskiego Kardynał - Archiprezbiter Bazyliki Najświętszego Zbawiciela i św. Jana na Lateranie;
2) Świętego Kościoła Rotryjskiego Kardynał - Prezbiter Bazyliki św. Pawła za Murami;
3) Świętego Kościoła Rotryjskiego Kardynał - Prezbiter Bazyliki św. Augustyna;
4) Świętego Kościoła Rotryjskiego Kardynał - Diakon Kościoła Dwunastu Apostołów;
5) Świętego Kościoła Rotryjskiego Kardynał - Diakon Kościoła św. Wawrzyńca in Via Medicaea.
4. Kardynałowi honorowemu przysługuje tytuł: Świętego Kościoła Rotryjskiego Kardynał Honorowy.
5. Kolegium Kardynalskie obraduje na wezwanie Patriarchy i pod jego przewodnictwem lub przewodnictwem Kardynała Kamerlinga na zebraniach, zwanych konsystorzami, oraz na konklawe - obradach mających na celu wybór nowego Patriarchy.
6. Patriarcha ma całkowitą dowolność w kreowaniu kardynałów, jednak każda kreacja kardynalska odbyć się musi na oficjalnym konsystorzu. Bez oficjalnej kreacji, odbywającej się zgodnie z określonym osobnymi przepisami Rytuałem Laterańskim, kardynał nie ma prawa korzystać z kardynalskich przywilejów.
7. Każdemu z kardynałów przysługuje ponadto honorowy tytuł Księcia Rotrii, którym może posługiwać się, dopóki nosi godność kardynalską.

Art. 7.
Arcybiskupowi najstarszemu stażem przysługuje prawo do używania tytułu Arcybiskupa Trydentu.

Art. 8.
1. Patriarcha Państwa Kościelnego Rotria ma prawo obniżyć lub odebrać każdy tytuł kościelny lub honorowy tytuł kościelny, a także tytuł kardynała honorowego, w razie, gdy posiadający go:
- złamie prawo obowiązujące na terenie Państwa Kościelnego Rotria oraz wewnątrz Kościoła Rotryjskiego;
- wykaże niesubordynację wobec swoich zwierzchników, w szczególności zaś wobec samego Patriarchy.
2. Biskup, który nadał duchownemu tytuł kanonika lub prezbitera ma prawo odebrać ten tytuł w przypadku, gdy posiadający go:
- złamie prawo obowiązujące na terenie Państwa Kościelnego Rotria oraz wewnątrz Kościoła Rotryjskiego;
- wykaże niesubordynację wobec swoich zwierzchników, w szczególności zaś wobec samego Patriarchy.

Art. 9.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

(-) Sanctitas Vestra Innocentius III
Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae, etc.

« Ostatnia zmiana: Środa, 17 Kwi 2013, 14:32:20 wysłana przez Cesare Francesco de Medici »
/-/ Cosimo Pietro de Medici

Kamerling Stolicy Apostolskiej
Prymas Rzeczpospolitej Obojga Narodów
Książę Toskanii i Palestriny