Autor Wątek: 4 - Lekcje wiedzy o społeczeństwie  (Przeczytany 766 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Offline Markos Viktorjosigos

  • Kardynał
  • Filar państwa
  • *****
  • Wiadomości: 1373
  • Reputacja +3/-2
    • Komunikator ICQ - 6039539
    • Zobacz profil
    • Email
4 - Lekcje wiedzy o społeczeństwie
« dnia: Czwartek, 12 Lip 2012, 16:53:16 »
Społeczeństwo rotryjskie

W społeczeństwie rotryjskim wyróżnić można podział na dwie zasadnicze grupy: świeckich i duchownych. Zwykle przewagę liczebną ma grupa duchownych, co wynika z kościelnego charakteru państwa.

Nie należy jednak sądzić, iż władza w całości sprawowana jest przez duchownych. Wszystkie stanowiska państwowe są dostępne zarówno dla świeckich, jak i duchownych. Wyjątkiem jest urząd Patriarchy – jako że jest on głową państwa i Kościoła, musi być nim duchowny. Patriarcha wybierany jest przez kardynałów, obradujących w trakcie Konklawe - biorą w nim udział zarówno kardynałowie duchowni, jak i kardynałowie honorowi. Obradom przewodniczy Kamerling lub kardynał najstarszy stażem.

Kompetencje i kształt władz Państwa Kościelnego reguluje ustawa zasadnicza: Bulla Exsurge Domine. Wprowadza ona w Państwie Kościelnym trójpodział władz, który jednak nie realizuje w pełni założeń Monteskiusza. Suwerenem bowiem jest Patriarcha i Obywatele; władza ustawodawcza należy do Signorii Rotryjskiej i Patriarchy; władza wykonawcza do Kurii Rotryjskiej i Patriarchy; władza sądownicza do Sygnatury Apostolskiej i Patriarchy. Tym samym Patriarcha bierze udział w sprawowaniu każdego z trzech typów władz, co czyni go władcą niemal absolutnym.

Jak wspomniano, Patriarcha bierze udział w sprawowaniu władzy ustawodawczej. Czyni to poprzez wydawanie bulli – aktów prawnych rangi wyższej niż ustawa. Sprawia to, że może znosić dowolne akty prawne i zmieniać je, wyjąwszy jedynie Bullę Exsurge Domine.

Kuria Rotryjska to rząd Państwa Kościelnego. Na jej czele stoi Wicekanclerz, któremu podlegają Kongregacje: Spraw Zagranicznych, Kultury i Nauki, Wojny oraz Sprawiedliwości. Zarządzają nimi odpowiednio: Sekretarz Stanu, Mecenas Patriarszy, Gonfaloniere Wojsk Patriarszych oraz Prefekt Sprawiedliwości. Wszystkie te funkcje dostępne są zarówno dla świeckich, jak i duchownych. Wicekanclerza wybiera i mianuje Patriarcha, zaś Wicekanclerz prosi Patriarchę o powołanie kierowników Kongregacji, co na jego wniosek Patriarcha czyni. Również funkcjonuje urząd Proprefekta, czyli zastępcy Prefekta danej Kongregacji.

Patriarcha także partycypuje w sprawowaniu władzy wykonawczej, na przykład poprzez wydawanie brewe i motu proprio. Są to dokumenty wykonawcze Patriarchy. Pierwsze dotyczą spraw administracyjnych, drugie zaś nominacji.

Władza sądowniczaw sprawach świeckich leży w gestii Sygnatury Apostolskiej. Ona ściga przestępców i rozstrzyga na drodze sądowej spory. Jest to pierwsza instancja dla wszelkich spraw. Kierują nią Trybuni Sygnatury Apostolskiej. Spawami za łamanie postanowień Kodeksu Prawa Kanonicznego zajmuje się Kongregacja Świętego Oficjum, która szerzej opisana jest w kanonach CIC.

Patriarcha jest z kolei instancją odwoławczą od wyroków Sygnatury. Dla kardynałów zaś jest jedynym sędzią – oni nie są sądzeni przez Sygnaturę.

Wszelkie inne stanowiska, jak np. Rektor Uniwersytetu Rotryjskiego czy Herold Wielki Rotrii mogą być obsadzone przez świeckich lub duchownych. Jedynym wyjątkiem są stanowiska stricte kościelne.

Stanowiska Kościelne to w szczególności urzędy Prymasa – duchownego w randze co najmniej biskupa, który kieruje Kościołem w kraju, który podpisał z Rotrią konkordat. Jeśli kraj podpisuje z Rotrią traktat uznaniowy, Państwo Kościelne reprezentuje w nim Nuncjusz Apostolski.

Społeczeństwo rotryjskie jest zhierarchizowane. Na czele stoi rzecz jasna Patriarcha, do którego zwracać się należy Wasza Świątobliwość. Poniżej w hierarchii kościelnej (dla duchownych) stoją:
- kardynałowie (zwrot Wasza Eminencjo);
- arcybiskupi (zwrot Wasza Ekscelencjo);
- biskupi (zwrot Wasza Ekscelencjo);
- Protonotariusze Apostolscy (tytuł honorowy, zwrot infułacie);
- Prałaci Honorowi Jego Świątobliwości (tytuł honorowy, zwrot monsignore);
- Kapelani Honorowi Jego Świątobliwości (tytuł honorowy, zwrot monsignore);
- kanonicy (tytuł honorowy);
- prałaci (tytuł honorowy);
- prezbiterzy (czyli zwykli księża);
- diakoni (osoby bez nominacji kapłańskiej, często przygotowujące się do jej przyjęcia).

Hierarchia świeckie zaś przedstawia się, po Patriarsze, następująco (podano też odpowiednie zwroty grzecznościowe):
1) Książę/Księżna - Wasza Książęca Mość;
2) Diuk/Duchessa - Wasza Wysokość
3) Markiz/MarkizaPrześwietny Markiz/Prześwietna Markiza;
4) Hrabia/HrabinaWielmożny Hrabia/Wielmożna Hrabina;
5) Baron/ BaronowaSzlachetny Baron/Szlachetna Baronowa;
6) Kawaler/DamaSzlachetny Pan/Szlachetna Pani.

Jak widać, zarówno świeccy jak i duchowni mają szerokie możliwości awansu społecznego.

Ważne jest właściwe rozumienie roli duchowieństwa i nominacji kapłańskiej. Zgodnie z ustaleniami Soboru Florenckiego I Kościół Rotryjski, którego głową jest Patriarcha, NIE PROWADZI PRAWDZIWEJ EWANGELIZACJI! Jego misją nie jest nawracanie w mikroświecie. Kościół Rotryjski ma przybliżać hierarchię i historię Kościoła Katolickiego oraz symulować klimat renesansowego Kościoła Katolickiego. Jest to zatem jedynie fikcja, nie zaś prawdziwy Kościół. Nominację kapłańską uzyskać może każdy chrześcijanin, niezależnie od przynależności wyznaniowej (to jest: prawosławny, katolik, protestant itd.), który ukończy zdanym pozytywnie egzaminem Apostolskiego Seminarium Duchownego (decyzja I Synodu Plenarnego w Pałacu Kwirynalskim). Zwyczajowo musi to być też osoba bezżenna. Duchowni nasi nie głoszą kazań, nie nauczają, nie głoszą Słowa Bożego – mogą jedynie dyskutować na tematy religijne, rozmawiać, i to prezentując tym samym wyłącznie swoje własne, osobiste przekonania – nie zaś doktrynę Kościoła. Kościół Rotryjski nie ma określonej doktryny, nie jest zatem Kościołem w tradycyjnym tego słowa znaczeniu.
« Ostatnia zmiana: Czwartek, 28 Sie 2014, 21:52:17 wysłana przez bp Nicolaus Stefano Dreder »


/-/ Marek Paweł I
Król Surmenii, Skarlandu i Polski, wielki xiążę litewski
Kardynał honorowy