Autor Wątek: Rytuał Laterański  (Przeczytany 826 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Offline Cesare Francesco de Medici

  • Filar państwa
  • *****
  • Wiadomości: 1611
  • Reputacja +0/-4
    • Zobacz profil
Rytuał Laterański
« dnia: Sobota, 04 Sty 2014, 18:37:41 »
Cytuj
RYTUAŁ LATERAŃSKI
SPISANY PODCZAS III SOBORU LATERAŃSKIEGO
ODNOWIONY PODCZAS II SOBORU TRYDENCKIEGO




QUI PRIMUM

Ego omnibus civibus edoco ut meā volunte creatione documento fuit qui Rotriae caerimoniarum ordineat. Ego iussi etiam Ius Aulicus conscriptus qui Rituali usus ordinat. Iste Rituali parte est.

Mea voluntas est ut non Patriarcha sine Concillio concordiā Rituali argumenti non mutat. Iste faciat ab nosicat ut Rotriae malae importat. Ego omnis meis successori ut Qui Primum subscribitis.

/-/ Sanctitas Vestra Pius II
Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae, etc.

/-/ Sanctitas Vestra Caelestinus I
Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae, etc.

/-/ Sanctitas Vestra Pius III
Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae, etc.



TŁUMACZENIE QUI PRIMUM

Na początku chciałbym przekazać wszystkim obywatelom, że wolą moją było stworzenie dokumentu, który porządkowałby wszelkie rytuały, obrzędy rotryjskie. Dlatego także oprócz „Rytuału” rozkazałem spisać Prawo Dworskie, które reguluje jego użycie. Stanowi ono integralną część Rytuału.

Moją wolą jest to, żeby żaden Patriarcha nie zmieniał treści Rytuału bez zgody Soboru. Jeśli by tak zrobił, niech wie, że ściąga na siebie gniew Narodu Rotryjskiego. Nakazuję także, aby każdy mój następca podpisał się pod tym oświadczeniem.

/-/ Jego Świątobliwość Pius II
Sługa Sług Bożych
Patriarcha i Biskup Rotrii etc.

/-/ Jego Świątobliwość Celestyn I
Sługa Sług Bożych
Patriarcha i Biskup Rotrii etc.

/-/ Jego Świątobliwość Pius III
Sługa Sług Bożych
Patriarcha i Biskup Rotrii etc.






KORONACJA PATRIARSZA


P- Patriarcha
KK- Kardynał Kamerling
KD- Kardynał Dziekan
MC- Mistrz Ceremonii


MC: W całej Rotrii rozbrzmiewają dzwony! Do Bazyliki Laterańskiej zbliża się długa procesja. Prowadzą ją krokiem marszowym żołnierze Gwardii Apostolskiej, za nimi zmierzają usługujący, prezbiterzy, prałaci honorowi, biskupi, potem zaś Wikariusz Generalny, niosący paliusz i pierścień oraz Arcybiskup Trydentu niosący triregnum. Następnie idzie Kardynał Dziekan ubrany w kapę w asyście Szambelana Patriarszego. Na końcu procesji da się zauważyć Patriarchę niesionego w złotej lektyce przez sediarii. Lud wierny wita i chwali Patriarchę. Procesja przekracza bramy Bazyliki. Korowód koronacyjny zbliża się do ołtarza, gdzie znajduje się tron patriarszy. Orszak podąża do ołtarza św. Grzegorza, gdzie spotyka kardynałów odzianych w cappa magna. Patriarcha siada na faldistorium przed ołtarzem. Podchodzą do niego kardynałowie i w imieniu wszystkich duchownych oraz swoim składają homagium:
Kardynałowie: Ja, kardynał N przysięgam wierność i dozgonne posłuszeństwo Nowemu Biskupowi Rotrii N oraz, że przyczynię się do obrony wiary Kościoła Powszechnego. Tak mi dopomóż Boże w Trójcy Jedyny. Amen.
MC: Po zakończeniu składania przysiąg korowód podąża do kaplicy Najświętszego Sakramentu, gdzie Patriarcha modli się w intencji Rotrii. Potem następuje procesja do ołtarza głównego i rozpoczęcie uroczystej Mszy pontyfikalnej. Po jej zakończeniu, Patriarcha udaje się na balkon Bazyliki Laterańskiej. Zasiada na tronie i całuje złoty Ewangeliarz. Zbliżają się Asystenci Tronu Patriarszego niosący insygnia władzy patriarszej.
KK: Zdejmuję mitrę Patriarsze.
KD: Podaję Patriarsze ceremonialny Ewangeliarz.
MC: Patriarcha składa swą prawą rękę na Ewangeliarzu, a lewą wznosi ku górze w geście pokoju.
P: My, N, przysięgamy dochować przekazanej nam Tradycji, ani niczego, co było przed nami strzeżone przez naszych umiłowanych w Panu poprzedników, ani nie naruszać, ani nie zmieniać, ani nie zezwalać na jakiekolwiek zmiany. Przeciwnie: z gorącym umiłowaniem, jako tej Tradycji uczeń i dziedzic, przysięgamy z czcią zachować przekazane dobro, ze wszystkich naszych sił i całą naszą mocą. Tak nam dopomóż Boże. Amen.
MC: Wikariusz Generalny podaje kardynałowi N paliusz.
KK: Zakładam Patriarsze paliusz.
P: Przysięgamy uroczyście, że zachowamy wszystko, co jest nauczane przez Kościół Święty i co zostało zdefiniowane i ogłoszone w pierwszym rzędzie przez sobory oraz naszych poprzedników.
MC: Wikariusz podaje spinki.
KK : Przypinam paliusz złotymi spinkami.
P: Zachowamy bez najmniejszej straty dyscyplinę i ryt Kościoła. Usuniemy z Kościoła każdego, kto ośmieliłby się działać przeciwko tej przysiędze, czy bylibyśmy to my sami, czy ktokolwiek inny. Tak nam dopomóż Boże. Amen.
MC: Kardynał Dziekan podchodzi przed Patriarchę, kłania się mu i nakłada na jego palec pierścień, mówiąc:
KD: Przyjmij pierścień na znak wierności Prawu i Tradycji, którą właśnie przysiągłeś. Niech Pan wspomoże Cię w obronie wolności Kościoła i niech poprzez Twoją rękę, na której spoczywa ten pierścień, broni przed wszelkim grzechem.
MC: Następuje koronacja triregnum. Do tronu Patriarszego zbliża się Arcybiskup Trydentu. Kardynał Dziekan podnosi tiarę i koronuje Patriarchę słowami:
KD: Weź tiarę, ozdobioną trzema koronami i bądź świadom, że jesteś Ojcem Królów i Książąt, Sługą Sług Bożych i Suwerenem Państwa Kościelnego. In nomine Patris et Filio et Spiritui Sancto.
MC: Po założeniu tiary, Kardynał Dziekan przyklęka i odchodzi na bok. Szambelan podaje Jego Świątobliwości mowę tronową, którą ten wygłasza.
Mowa Tronowa.
MC: Po zakończeniu mowy, Patriarcha podnosi się i wyrusza w procesji do zakrystii. Na tym kończy się ceremonia koronacji patriarszej.


INWESTYTURA BISKUPIA (gdy dokonuje jej Legat)


S- Legat
1Bp- Pierwszy biskup
2Bp- Drugi biskup
Bp- Biskup Elekt
MC- Mistrz Ceremonii


MC: Do Bazyliki Laterańskiej podąża procesja. Na jej czele idzie turyfer z dymiącą kadzielnicą, krzyż i dwaj akolici, niższe duchowieństwo, Biskup Elekt w asyście dwóch biskupów oraz na końcu Legat Patriarszy. Zbliżają się do głównego ołtarza, gdzie Legat siada na faldistorium. Podchodzą do niego Biskup Elekt oraz jego asysta. Starszy z biskupów mówi:
1Bp:  Czcigodny Ojcze, Kościół Rotryjski prosi Cię o odebranie przysięgi lennej od Brata N i abyś przez ten akt wyniósł go do godności biskupiej.
S: Macie nominację?
1Bp: Mamy.
S: Przeczytajcie.
2Bp:(publikacja nominacji)
S:  Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci pytania.
Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć urząd biskupa?

Bp: Chcę.
S: Czy chcesz swoim życiem świadczyć o Chrystusie, być ojcem wiernych, opiekunem wdów i sierot, pierwszym wśród równych Kościoła lokalnego, a przede wszystkim pokornym sługą?
Bp: Chcę.
S: Czy chcesz bronić Kościół przed zepsuciem, czy to moralnym, czy doktrynalnym?
Bp: Chcę.
S: Czy chcesz wytrwać w posłuszeństwie Stolicy Świętej, to jest Patriarsze Rotrii, iść tam, gdzie on Cię pośle, wykonywać jego rozkazy i słuchać Jego wskazań?
Bp : Chcę.
S: Czy chcesz dobrowolnie wytrwać w świętej czystości, aż do końca swojego żywota?
Bp: Chcę.
S: Czy chcesz zachować wszelkie prawo ustanowione przez Patriarchę i jego następców?
Bp : Chcę z Boża pomocą.
MC: Biskup Elekt przyklęka przed Legatem i przysięga wierność.
Bp: Ja, N, przysięgam Tobie Czcigodny Ojcze, że będę wierny Patriarsze oraz jego następcom, a także że nie opuszczę swojego urzędu do czasu, gdy Najjaśniejszy Pan mnie z niego zdejmie. Tak mi dopomóż Bóg.
MC: Po złożeniu przysięgi, następuje wręczenie oznak władzy biskupiej. Do Legata podchodzą asystujący biskupi z insygniami władzy biskupiej.
1Bp: Podaję Legatowi pierścień.
S: Weź ten pierścień, znak wierności, abyś niewzruszoną wiarą strzegł od skażenia Kościół.
2Bp: Podaję Legatowi pastorał.
S: Weź laskę, znak urzędu pasterskiego, abyś w poprawianiu występków łączył łagodność z surowością, sądził bez zapalczywości, zachęcając do cnoty pociągał serca słuchaczy, a zachowując spokój ducha nie zaniedbał sprawiedliwości i karania.
MC: Legat z biskupami asystującymi wspólnie nakłada mitrę na głowę Elekta głośno mówiąc:
S: Wkładamy na głowę tego biskupa szyszak mocy i zwycięstwa. Niech z ozdobionym obliczem i głową uzbrojoną potęgą obu Testamentów będzie postrachem dla nieprzyjaciół prawdy i niech za łaską Bożą będzie potężnym ich pogromcą.
MC: Biskup Elekt całuje w rękę Legata. Następnie asysta sadza Elekta na tronie. Legat intonuje „Te Deum”, które rozbrzmiewa w całej Bazylice przy dźwięku wszystkich dzwonów.


INWESTYTURA BISKUPIA (gdy dokonuje jej Patriarcha)


P- Patriarcha
Abp- Arcybiskup Trydentu
WG- Wikariusz Generalny
Bp- Biskup Elekt
MC- Mistrz Ceremonii


MC: Do Bazyliki Laterańskiej podąża procesja. Na jej czele idzie turyfer z dymiącą kadzielnicą, krzyż i dwaj akolici, niższe duchowieństwo, Biskup Elekt w asyście Arcybiskupa Trydentu i Wikariusza Generalnego. Zbliżają się do głównego ołtarza, gdzie Patriarcha zasiada na złotym tronie. Podchodzą do niego Biskup Elekt wraz z asystą. Arcybiskup Trydentu mówi:
Abp: Czcigodny Ojcze Kościół Rotryjski prosi Cię o odebranie przysięgi lennej od Brata N i abyś przez ten akt wyniósł go do godności biskupiej.
P: Macie nominację?
Abp: Mamy.
P: Przeczytajcie.
WG: (publikacja nominacji)
P:  Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadamy Ci pytania.
Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć urząd biskupa?

Bp: Chcę.
P: Czy chcesz swoim życiem świadczyć o Chrystusie, być ojcem wiernych, opiekunem wdów i sierot, pierwszym wśród równych Kościoła lokalnego, a przede wszystkim naszym pokornym sługą?
Bp: Chcę.
P: Czy chcesz bronić Kościół przed zepsuciem, czy to moralnym, czy doktrynalnym?
Bp: Chcę.
P: Czy chcesz wytrwać w posłuszeństwie Stolicy Świętej, to jest nam i naszym następcom, iść tam, gdzie Cię poślemy, wykonywać nasze rozkazy i słuchać naszych wskazań?
Bp: Chcę.
P: Czy chcesz dobrowolnie wytrwać w świętej czystości, aż do końca swojego żywota?
Bp: Chcę.
P: Czy chcesz zachować wszelkie prawo ustanowione przez nas i naszych następców?
Bp: Chcę z Boża pomocą.
MC: Biskup Elekt przyklęka przed Patriarchą i przysięga mu wierność.
Bp: Ja, N, przysięgam Tobie Najjaśniejszy Panie, że będę wierny Tobie oraz Twoim następcom oraz że nie opuszczę swojego urzędu do czasu, gdy mnie z niego zdejmiesz. Tak mi dopomóż Bóg.
MC: Po złożeniu przysięgi, następuje wręczenie oznak władzy biskupiej. Do Patriarchy podchodzą Asystenci Tronu z insygniami władzy biskupiej.
Abp: Podaję Patriarsze pierścień.
P: Weź ten pierścień, znak wierności, abyś niewzruszoną wiarą strzegł od skażenia Kościół.
WG: Podaję Patriarsze pastorał.
P: Weź laskę, znak urzędu pasterskiego, abyś w poprawianiu występków łączył łagodność z surowością, sądził bez zapalczywości, zachęcając do cnoty pociągał serca słuchaczy, a zachowując spokój ducha nie zaniedbał sprawiedliwości i karania.
MC: Patriarcha z Asystentami Tronu wspólnie nakładają mitrę na głowę Elekta, głośno mówiąc:
P: Wkładamy na głowę tego biskupa szyszak mocy i zwycięstwa. Niech z ozdobionym obliczem i głową uzbrojoną potęgą obu Testamentów będzie postrachem dla nieprzyjaciół prawdy i niech za łaską Bożą będzie potężnym ich pogromcą.
MC: Biskup Elekt całuje w rękę Patriarchę. Arcybiskup Trydentu intonuje „Te Deum”, które rozbrzmiewa w całej Bazylice przy dźwięku wszystkich dzwonów.


INWESTYTURA ARCYBISKUPIA


P- Patriarcha
WG- Wikariusz Generalny
Abp- Arcybiskup Elekt
MC- Mistrz Ceremonii



MC: W to wielkie święto, do Bazyliki Laterańskiej podąża procesja. Prowadzi ją turyfer, a za nim idzie krzyż w asyście dwóch akolitów, potem Gwardia Apostolska, służba liturgiczna, niższe duchowieństwo, obecni na ceremonii biskupi i kardynałowie, Arcybiskup Elekt, a na końcu Patriarcha w lektyce, ubrany w strój pontyfikalny oraz triregnum. Procesja zmierza do ołtarza, gdzie Patriarcha zasiada na złotym tronie. Podchodzi tam Arcybiskup Elekt w asyście Wikariusza Generalnego
WG: Najjaśniejszy Panie, Kościół Rotryjski prosi Cię, abyś tego biskupa N wyniósł do godności arcybiskupiej poprzez nałożenie paliusza.
P: Czy macie nominację?
WG: Mamy.
P: Odczytajcie.
WG: (publikacja nominacji)
P: Bracie N, skoro zostałeś nominowany przez Kościół na godność arcybiskupa, wspominając czas, kiedy zostałeś ozdobiony pierścieniem, mitrą i pastorałem biskupim, odnów przysięgę, którą wówczas złożyłeś.
MC: Arcybiskup Elekt przyklęka przez Patriarchą i odnawia swoją przysięgę.
Abp: Ja, N, przysięgam tobie, Najjaśniejszy Panie posłuszeństwo oraz miłość, być zawsze w łączności z Tobą, Biskupem Rotrii oraz zawsze do tej łączności prowadzić wszystkich, których mi powierzasz.
MC: Do Patriarchy podchodzi ministrant z tacką, na której znajduję się paliusz. Patriarcha bierze go do rąk i nakłada Arcybiskupowi Elektowi, mówiąc:
P: Weź paliusz, symbol władzy pasterskiej i łączności z Matką Kościołem, bądź pasterzem swoich wiernych i mężnie walcz o każdą zagubioną owcę.
MC: Po nałożeniu paliusza, arcybiskup całuje w dłoń Patriarchę. Następnie Biskup Rotrii podnosi go i ukazuje ludowi, mówiąc:
P: Drodzy Bracia i Siostry! Chwalcie Pana za nowego arcybiskupa!
MC: Arcybiskup dziękując za nadanie godności, staje przed Patriarchą i mówi:
Abp: Ad multos annos!
MC: Po czym wymieniają pocałunek pokoju i na tym kończy się ceremonia.

KREACJA KARDYNALSKA


P- Patriarcha
KK- Kardynał Kamerling
KE- Kardynał Elekt
MC- Mistrz Ceremonii


MC: Do tronu w sali spotkań Kolegium Kardynalskiego, w Pałacu Laterańskim, podchodzi Kardynał Elekt, kłania się Patriarsze ubranemu w strój chórowy i klęka przed nim. Patriarcha zwraca się do zgromadzonych:
P: Bracia! Czy akceptujecie nominację Brata N na księcia Kościoła?
Kardynałowie: Tak (Nie).
MC: Kardynał Dziekan podaje Patriarsze symbol księcia Kościoła, kapelusz kardynalski. Patriarcha pyta się Kardynała Elekta:
P: Czy chcesz przyjąć brzemię bycia księciem Kościoła oraz gdy nasz czas przyjdzie, wybrania naszego godnego następcy?
KE: Chcę.
P: Nakładam kapelusz kardynalski.
MC: Po nałożeniu galero w sali da się usłyszeć okrzyki radości. Po chwili uniesienia, Kardynał Dziekan czyta wszystkie dokumenty dotyczące kreacji, jednocześnie dając je nowemu kardynałowi.
Kardynał Kamerling: (publikacja nominacji)
MC: Ceremonia dobiega końca, a kardynałowie oraz Patriarcha udają się na wieczerzę.


INAUGURACJA PATRIARSZA (w razie reelekcji Patriarchy)


P- Patriarcha
KD- Kardynał Dziekan
MC- Mistrz Ceremonii


MC: W Bazylice Laterańskiej biją dzwony. Do niej właśnie podąża orszak, w którym kroczą: turyfer, krzyż w asyście dwóch akolitów, niższe duchowieństwo, biskupi, arcybiskupi, kardynałowie oraz Patriarcha w lektyce w stroju pontyfikalnym, ale bez paliusza oraz pierścienia.  Po dotarciu do prezbiterium, Patriarcha siada na złotym tronie przy ołtarzu głównym. Podchodzi do niego Kardynał Dziekan i mówi:
KD: N, czy chcesz dobrowolnie objąć Państwo Kościelne swoimi rządami?
P: Chcemy.
KD: Aby tego dowieść zmów przysięgę w obecności Boga i obywateli Stolicy Apostolskiej.
MC: Do Patriarchy podchodzą Asystenci Tronu, Arcybiskup Trydentu i Wikariusz Generalny z insygniami władzy patriarszej - paliuszem i pierścieniem. Patriarcha składa przysięgę, trzymając prawą dłoń na Ewangeliarzu:
P: My, N, przysięgamy dochować przekazanej nam Tradycji, ani niczego, co było przed nami strzeżone przez naszych umiłowanych w Panu poprzedników, ani nie naruszać, ani nie zmieniać, ani nie zezwalać na jakiekolwiek zmiany. Przeciwnie: z gorącym umiłowaniem, jako tej Tradycji uczeń i dziedzic, przysięgamy z czcią zachować przekazane dobro, ze wszystkich naszych sił i całą naszą mocą. Tak nam dopomóż Boże. Amen.
Przysięgamy uroczyście, że zachowamy wszystko, co jest nauczane przez Kościół Święty i co zostało zdefiniowane i ogłoszone w pierwszym rzędzie przez sobory oraz naszych poprzedników.
Zachowamy bez najmniejszej straty dyscyplinę i ryt Kościoła. Usuniemy z Kościoła każdego, kto ośmieliłby się działać przeciwko tej przysiędze, czy bylibyśmy to my sami, czy ktokolwiek inny. Tak nam dopomóż Boże. Amen.

MC: Po odebraniu przysięgi, następuje nałożenie paliusza i pierścienia.
Wikariusz Generalny podaje Kardynałowi Dziekanowi paliusz.
KD: Weź paliusz, symbol władzy pasterskiej. Bądź sędzią duchownych i wiernych, a także ich Ojcem, prowadź ich prostymi ścieżkami. Otrzymaj władzę kreowania kardynałów, arcybiskupów i biskupów i bądź świadom potęgi tej władzy.
MC: Wikariusz podaje Kardynałowi Dziekanowi pierścień.
KD: Przyjmij pierścień na znak wierności Prawu i Tradycji, którą właśnie przysiągłeś. Niech Pan wspomoże Cię w obronie wolności Kościoła i niech poprzez Twoją rękę, na której spoczywa ten pierścień, broni przed wszelkim grzechem.
MC: Po nałożeniu pierścienia Kardynał Dziekan staje po lewej stronie tronu i mówi:
KD: Oświadczam, iż na Stolicę Pawłową znów wstąpił Patriarcha N.
Vivat Patriarcha! Vivat N!

MC: Cały lud zgromadzony w Bazylice powtarza po Kardynale Dziekanie.
(-) Cesare Francesco kardynał de Medici
Wielki Książę Toskanii
Kamerling Stolicy Apostolskiej
Notariusz Patriarszy
Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskej
Wielki Inkwizytor


Giovanni Battista della Popoly

  • Gość
Odp: Rytuał Laterański
« Odpowiedź #1 dnia: Środa, 01 Kwi 2015, 12:10:59 »
Cytuj
DODATEK DO RYTUAŁU LATERAŃSKIEGO
SPISANY PODCZAS VI SOBORU LATERAŃSKIEGO


POGRZEB PATRIARSZY

MC: Mistrz Ceremonii.
K: Kardynał prowadzący ceremonię pogrzebową.

WYSTAWIENIE CIAŁA

MC: Wraz z dźwiękiem dzwonów do Bazyliki św. Jana wkroczyła procesja z ciałem Jego Świątobliwości (imię). Patriarcha wnoszony jest na katafalku z asystą żołnierzy Gwardii Szlacheckiej. Biskup Rotrii odziany jest w czerwone pantofle, jedwabną sutannę, albę z potrójną koronką przeszywaną złotą nicią, purpurową stułę obszywaną złotymi nićmi i rubinami, czerwoną dalmatykę, a na niej zaś purpurowy ornat przedstawiający Krzyż Pański. Na jego ręce spoczywa manipularz, zaś w dłoniach Ojciec Święty dzierży różaniec. Na jego skroniach znajduje się złota mitra. Za katafalkiem Jego Świątobliwości podążają Jego Eminencja (imię, nazwisko), (tytuł, imię, nazwisko) oraz (tytuł, imię, nazwisko) ubrani w cappa magna. Pochodowi, docierającemu do prezbiterium towarzyszy chór Cantores Lateransis, który intonuje psalm "De profundis".
Pochód dociera do przygotowanego miejsca w kaplicy Matki Najświętszej, gdzie wśród wielu ozdobnych świec z honorami położone zostaje ciało Ojca Świętego. Jego Eminencja (N) odmawia modlitwy nad zmarłym, następnie kapłani odchodząc oddają hołd zmarłemu. Po zmianie warty honorowej bramy kaplicy Matki Najświętszej zostają zamknięte, a ciało Biskupa Rotrii zostało wystawione na widok publiczny.

POGRZEB WŁAŚCIWY

MC: W (dzień) wieczór zabrzmiały dzwony Bazyliki św. Jana na Lateranie, których dźwięk ogłasza Wiecznemu Miastu, że Jego Świątobliwość (imię) odbywa swą ostatnią drogę. Do świątyni wkracza korowód duchownych ubranych w należyte stroje chórowe. Procesję rozpoczyna krucyferariusz trzymający bogato zdobiony krzyż z czasów Aleksandra III, za nim podążają akolici i diakoni. Na końcu wolnym krokiem w kierunku Kaplicy Matki Najświętszej idą (tytuł, imię, nazwisko), który przewodniczyć będzie Mszy św., (tytuł, imię, nazwisko) posługujący w roli diakona oraz (tytuł, imię, nazwisko) towarzyszący purpuratom jako subdiakon. Procesja dociera do katafalku, gdzie w cedrowej trumnie udekorowanej złotymi zdobieniami spoczywa już ciało Ojca Świętego. Na sarkofagu leży purpurowa poduszka, a na niej położono triregnum Patriarchy (imię). Po odmówieniu modlitw przez (N) i (N) ponownie rozpoczęła formować się procesja, która okrążając wewnątrz Bazylikę św. Jana powoli dociera do przygotowanego miejsca w prezbiterium. W międzyczasie chór Cantores Lateransis rozpoczął śpiewanie introitu z Requiem (imię i nazwisko artysty).
Trumnę niosą żołnierze Gwardii Szlacheckiej, którzy znajdują się pod rozkazami (tytuł, imię, nazwisko). Gwardziści dochodząc do prezbiterium położyli sarkofag na trzypiętrowym katafalku otoczonym świecami. Konstrukcja została ozdobiona purpurowym materiałem ze złotym obszyciem. Trumnę przykryto czerwonym materiałem, a na nim położono poduszkę z tiarą Ojca Świętego. W tym samym czasie procesja z duchownymi dotarła do ołtarza głównego, gdzie kardynał (N) przywdział koronkową albę, czarny ornat ze złotymi obszyciami i wizerunkiem śmierci Jezusa Chrystusa, zaś na głowę włożył białą mitrę ze złotymi obszyciami. (N) oraz (N) ubrali koronkowe alby oraz czarne dalmatyki z wizerunkiem krzyża.
Śpiew Kyrie rozpoczyna Mszę odprawianą przez kardynała (N) za duszę Ojca Świętego (N). Potężne głos chórzystów przepełniają całą świątynię, intonując kolejne fragmenty (nazwisko artysty) opus magnum. Po Mszy, gdy Eminencja (N) zawołał końcowe słowa Requiem "Requiescat in pace!" duchowni ponownie sformowali korowód. Celebrans zdjął ornat i przywdział czarną kapę, na której wyszyte były pierwsze słowa z księgi Koheleta. Po ucałowaniu ołtarza duchowni schodzą ze stopnia ołtarza w głąb prezbiterium.
(N), dzierżąc w rękach krzyż procesyjny wyszedł przed katafalk z trumną, zaś Eminencja (N) odmawiał stosowne modlitwy. Następnie żołnierze Gwardii Szlacheckiej znieśli trumnę z katafalku i dołączyli do ruszającej procesji. Gdy chór Cantores Lateransis rozpoczął śpiewanie Lux Aeterna pochód ruszył w kierunku Kaplicy Matki Najświętszej, gdzie przygotowany został grobowiec dla Ojca Świętego. Jego Eminencja (N) pobłogosławił wodę i trybularz i obchodząc trumnę wpierw poświęcił ją wodą święconą, następnie okadził trybularzem. Po ustaniu śpiewów rozpoczęła się ceremonia pochówku ciała Ojca Świętego w przygotowanym sarkofagu. Wówczas Eminencja (N) przemówił do zgromadzonych żałobników:
K: Śmierć w warunkach świata wirtualnego jest ostatecznym i nieodwracalnym opuszczeniem kreowanej postaci i przeniesienie się z powrotem w świat realny. Dzień śmierci jest dopełnieniem dnia narodzin. Oddajmy więc hołd naszemu zmarłemu Bratu.
MC: Wszyscy zebrani w zadumie podejmowali refleksje nad słowami celebransa.
K: Teraz złożymy ciało naszego zmarłego Brata w grobie.
Prochem jesteś i w proch się obrócisz. Spoczywaj w pokoju.
MC: Gwardziści złożyli ciało Biskupa Rotrii w grobowcu w Kaplicy Matki Najświętszej. Chór Cantores Lateransis rozpoczął śpiew Salve Regina.