Autor Wątek: Rozprawa doktorska - Życie w Azji Zachodniej  (Przeczytany 305 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Offline Basilio Aldobrandini

  • Moderator
  • Stały bywalec
  • *****
  • Wiadomości: 77
  • Reputacja +10/-0
  • Błogosławieni ubodzy w duchu.
    • Status GG
    • Zobacz profil
Rozprawa doktorska - Życie w Azji Zachodniej
« dnia: Wtorek, 21 Kwi 2015, 12:02:28 »
Cytuj
TEMAT: Życie w Azji Zachodniej
Autor: mgr net. Basilio Aldobrandini


1.   Warunki naturalne Mezopotamii.
Mezopotamia wykształtowała się jako państwo o charakterze rolniczym. Przyczyniły się do tego wylewy rzek Tygrysu i Eufratu, które każdego roku przynosiły mieszkańcom żyzny muł. Podobnie było w Egipcie. Międzyrzecze było terenem otwartym, więc mieszkańcy i władza odczuwali niebezpieczeństwo z zewnątrz. Fakt ten miał mocny wpływ na kształtowanie się na tych terenach polityki. Dodatkowo, przez kolejne tysiąclecia na te obszary napływały nowe ludy i nowego kultury. Otwarty charakter tych ziem przyczynił się również do wznoszenia potężnych budowli i kształtowania się coraz to większych imperiów. Z czasem bowiem, Międzyrzecze zostało rozbite na trzy regiony:
•   ASYRIA (nad górnym Tygrysem),
•   SUMERO-AKAD (nazywany przez Greków Babilonią | przy ujściu Tygrysu i Eufratu),
•   ASYRIA (nad górnym Tygrysem) ORAZ MIRANNI (łuk środkowego Eufratu).
Warunki naturalne w tych trzech regionach były zróżnicowane. Północ (Asyria) miała dostęp do kamienia budulcowego i surowców. Mimo tego korzystniejsze warunki znajdowały się na południu. Właśnie ta część nie miała dostępu do wcześniej wspomnianego kamienia budulcowego, zastąpiła go więc gliną i cegłą.

2.   Kultury Międzyrzecza.
Badania wielu naukowców wykazały, że w Międzyrzeczu człowiek pojawił się w okresie paleolitu (starsza epoka kamienia). Przez dłuższy czas nie prowadził działalności kulturowej, gdyż zaczął ją dopiero w neolicie (młodszej epoce kamienia). Ludność budowała aglomeracje (podobne do miast) z wielkimi świątyniami. W tym czasie nie tworzyli jeszcze żadnych źródeł pisanych. Brąz pojawił się w Międzyrzeczu wcześniej, niż w Egipcie, bo już około roku 3000 p.n.e. Dzięki badaniom prowadzonym przez wielu naukowców, możemy wyróżnić kilka kultur, znajdujących się na tych terenach:
•   El-Obeid
•   Uruk
•   Dżemdet Nasr
Ongiś uważało się, że Semici jako pierwsi zasiedlili te tereny. Obecnie pojawiają się pewne sprzeczności, dotyczącego tego poglądu. Z jednej strony nie można wykluczyć, że przybyli oni od północy, kierując się na południe. Z drugiej strony pojawili się Sumerowie, którzy prawdopodobnie przybyli na tereny Międzyrzecza już w okresie Uruk. Z kolei jest jeszcze jeden fakt, który może zaburzyć wcześniejsze domysły, bowiem naukowcy odkryli, że nazwy miejscowości mają wiele wspólnego z sąsiednim Iranem, więc prawdopodobnie istniała jeszcze inna, pierwotna ludność. Struktura etniczna tych terenów jest i była bardzo skomplikowana.

3.   Pochodzenia, gospodarka i państwo Sumerów.
/Pochodzenie/
Kiedy archeologowie na terenach Tello, Uruk, Nippur, etc. odkryli nieznany im dotąd język, nie wiedzieli, że już wkrótce pogląd na Międzyrzecze i Wschód zmieni się tak bardzo. Okazało się, że autorami owych źródeł są Sumerowie, którzy zawdzięczają swoją nazwę Semitom. Pismo, które stosowali Sumerowie nie było połączone z żadnym dotychczas znanym językiem. Naukowcy spędzili więc ogromną ilość czasu, zanim udało im się rozszyfrować zapiski starożytnych ludów. Badacze, chcąc odkryć ich pochodzenie i dowiedzieć się o nich czegoś więcej, musieli zaczerpnąć informacje z kultury, którą po sobie pozostawili, gdyż odczyt ich pisma był w tym czasie niemożliwy. Prawdopodobnie podróżowali przez Zatokę Perską. W rezultacie, nauka zaliczyła ich do ludów azjanickich.
Sumerowie, budując swoje osady, powoli przekształcali je w miasta. Najważniejszą jego częścią była świątynia, znajdująca się w samym środku. Obok niej umiejscowione były również magazyny, warsztaty, biura i urzędy. Życie Sumerów było ściśle związane ze świątynią, bowiem stąd otrzymywało się surowce, plony i towary.
/Gospodarka/
Podstawą gospodarki tych ludów było rolnictwo i hodowla bydła. To właśnie oni wynaleźli koło do wozu. Prawdopodobnie Sumerowie połączyli miedź i cynę, tworząc brąz. Wyrabiali także przedmioty ze złota, np. miecze lub puchary, które odnaleziono w grobowcach. Ich handel sięgał aż do doliny Indusu, jednak nie wiemy, czy odbywał się drogą morską, czy lądową (przez Iran).
/Państwo/
„Czarnogłowi” (bo stąd wywodzi się ich nazwa) nie stworzyli jednolitego państwa, jak np. Egipcjanie, u których istniała monarchia. W ich państwie panował ustrój teokratyczny. Byli podzieleni na mniejsze miasta-państwa, w których władzę sprawowali kapłani, noszący tytuł ensi. Dowodzili wojskiem, kierowali administracją, byli sędziami. Z biegiem czasu pojawiło się stanowisko naczelnika wojskowego. Szczytem ich politycznej potęgi był okres około 2400 r., kiedy to wznoszono słynne grobowce dla królów i kapłanów. Ich potęga niestety długo nie trwała, bowiem wcześniej wspomniane ludy Semitów rozpoczęły najazdy na Międzyrzecze.

4.   Literatura i religia Sumerów.
/Literatura/
Sumerowie tworzyli specjalne szkoły, które kształciły przyszłych pisarzy. Sztuka pisania była powszechna w ich życiu. Odnaleziono bowiem wiele dokumentów o treści gospodarczej, a także mity, mówiące o stworzeniu świata, opiewające życie bogów. Jako pierwsi poruszyli problem życia i śmierci. Pojawiło się wreszcie prawo, które regulowało zachowania mieszkańców i określało co mogą, a czego nie.
/Religia/
Sumerowie czcili siły natury. Dochodziło nawet do tego, że jesienią lud wraz z kapłanem popełniali samobójstwo, wierząc że na wiosnę zmartwychwstaną. W ich historii dochodziło do ewolucji ich religii. Najpierw czczono jedynie bóstwo miejskie, dopiero później stworzono cały panteon bogów. Budowle na ich cześć sięgały nawet do 80 metrów. Przy świątyniach wznoszono wieże, czyli popularne zigguraty.

5.   Najazd Akadów i inne problemy Sumerów.
Nie wiemy, skąd wzięli się Semici na ziemiach Międzyrzecza. Swoje siedziby mieli między Syrią, a właśnie Międzyrzeczem. Z czasem zaczęli posuwać się w głąb kraju Sumerów. Jednak po ciężkich walkach, zdołali zlikwidować owy napór. Czarnogłowi, po wielu latach męczących wojen byli osłabieni i rozbici politycznie. W tym czasie nie byli zdolni do tego, by przeciwstawić się kolejnemu naporowi ze strony Semitów – Akadom (nazwa pochodzi od ich głównej siedziby – miasta Akad). W rezultacie Sumerowie przegrali wojnę. Semici byli w posiadaniu nowej broni – łuków. Zastosowali także inną taktykę wojenną.
Akadowie stworzyli na nowo podbitych terenach swoje pierwsze, wielkie państwo, które sięgało terenów Syrii, Azji Mniejszej i aż na Cypr. Kolejni władcy tytułowali się panami czterech stron świata. Ich język stał się nawet językiem międzynarodowym, jednak ich potęga (jak każdego innego imperium) nie mogła trwać za długo. O ich tereny upomnieli się Gutejczycy, plemię zamieszkujące tereny Iranu. Ulegli oni Sumerom, którzy w końcu zdołali wygnać obce ludy ze swoich terenów. Mimo że Sumerowie przeżywali swoje odrodzenie, wpływy semickie pozostały tak silne w ich języku i kulturze, że okres ten nazwano sumero-akadyjski. Ich pozycja polityczna zaczęła słabnąć. Powstawały nowe ośrodki polityczne (Elamici i państwo asyryjskie), które zaczęły niszczyć Sumero-Akad.
Zmordowanym Sumerom ostateczny cios zadali Amoryci. Początkowo skupili się wokół Babilonu i nie odgrywali większego znaczenia. O tereny Sumero-Akadu zaczęło walczyć wiele nowych potęg, jednak tylko jeden wyszedł z nich zwycięsko. Był nim Hammurabi.

6.   Rządy Hammurabiego.
Hammurabi stworzył państwo scentralizowane, zapobiegając tym samym rozbiciu politycznemu tego kraju, które trwało tysiąc lat. Nową stolicą został Babilon, a jego bóg – Marduk stał się symbolem zwycięstwa Semitów. Za kolejny cel postawiono sobie uporządkowanie prawa. Po śmierci Hammurabiego rola kodeksu była niewielka. Społeczeństwo było rozbite na klasy: wolnych, pośrednich i niewolników. Rozwijało się niewolnictwo. Niewolników czerpano oczywiście z wojen, zostawali nimi także dłużnicy i dzieci. Nie byli oni dobrze traktowani. Ożywienie gospodarki babilońskiej przyniosło scentralizowane państwo i stworzenie „jednolitego obszaru gospodarczego”. Za panowania Hammurabiego rozwinęła się budowa kanałów.  Do ich tworzenia wykorzystywał chłopów, którzy również służyli w wojsku. Niestety za czasów tego władcy państwo zaczęło słabnąć politycznie. Od Babilonii oderwała się południowa część, tworząc odrębne państwo z rządami własnej dynastii. Do tego państwo musiało zmagać się z górskimi plemionami i państwem Hetytów. Hetyci całkowicie splądrowali Babilon, który dostał się w ręce plemienia Kasytów. Ci utrzymali się w nim od 1530 do 1160 r. p.n.e., a więc kilka wieków.

7.   Pismo i badania archeologiczne w Międzyrzeczu.
Historię Międzyrzecza przybliżyli nam greccy pisarze, czyli na przykład Diodor, czy Herodot, oraz Stary Testament. Zdecydowanie więcej dowiedziano się po przeprowadzeniu na tych terenach badań archeologicznych w XIX wieku. Odkryto wiele dokumentów, przede wszystkim wielką bibliotekę króla asyryjskiego Assurbanipala. Poznano także źródła materialne. Badanie te pozwoliły stwierdzić, iż na tych terenach dominowali Sumerowie, którzy stworzyli tu kulturę i pismo. Dalsze prace nad nim dowiodły, że „Czarnogłowi” jako pierwsi zastosowali zasadę zapisu fonetycznego. Naukowcom trudno było odczytać te źródła pisane, gdyż stosowali zasadę homonimii, czyli jeden znak miał nie jedno, a wiele znaczeń. Sumerowie posiadali ok. 500 znaków, Semici 300, a Persowie tylko 40, gdyż bardzo uprościli swoje pismo.

Bibliografia:
Wolski Józef, Historia powszechna Starożytność, Wyd.1, Warszawa, PWN, 1965, Rozdział 2, Azja Przednia, s. 23-34.
« Ostatnia zmiana: Wtorek, 21 Kwi 2015, 12:19:28 wysłana przez Basilio Aldobrandini OFD »
dr net. bp Basilio ALDOBRANDINI FSSPA
Proboszcz Parafii pw. Narodzenia NMP w Mediolanie
Dyrektor Zakładu Archeologii
Prefekt Apostolski


Offline x. Giuseppe Bertelli

  • Prezbiter
  • Stały bywalec
  • ***
  • Wiadomości: 109
  • Reputacja +7/-3
    • Zobacz profil
Odp: Rozprawa doktorska - Życie w Azji Zachodniej
« Odpowiedź #1 dnia: Wtorek, 21 Kwi 2015, 14:09:00 »
Przepraszam, ale czy jest to rozprawa z archeologii, czy z Historii?
x. dr net. Giuseppe monsignore Bertelli
Kapelan Honorowy Jego Świątobliwości